بهره از تضادهاي موجود براي انسجام ملي
مهندس توسلي در گفتگو با آفتاب
12/2/1385
مهلت 30 روزه اي كه آژانس بين المللي انرژي اتمي به ايران داد تا كليه فعاليت هاي هسته اي خود را متوقف كند؛ به پايان رسيد. ايران در آخرين واكنشي كه نسبت به اين موضوع داشت اعلام كرد: « نسبت به كلمه تعليق آلرژي دارد» و طبعا هيچ گاه فعاليت هاي خود را كه جنبه صلح آميز دارد متوقف نمي كند. در يك سوي اين پرونده آمريكا ايستاده و در ديگر سو اروپاييان،بالاخص سه كشور فرانسه ، آلمان ، آلمان و انگليس كه بر توقف غني سازي ايران تاكيد دارند. مهلت 30 روزه اكنون به پايان رسيده است. محمد البرادعي قرار است گزارش خود را به شوراي امنيت ارائه كند و بر اساس آن اين شورا در نشست روز يكشنبه تصميمات جديد خود را اعلام كند. در اين وضعيت، نيروهاي داخلي و سياسي در كشور عقيده بر اين دارند كه بايد به سمت همگرايي پيش برويم تا بتوانيم بحران را اداره كنيم. آيا شعار وحدت ملي در اين شرايط عملي خواهد شد؟ حميد رضا ترقي؛ امير محبيان ؛ مهدي كوچك زاده و محمد توسلي به اين سئوال آفتاب پاسخ داده اند
بايد انسجام ملي بوجود آورد
“احتمال منفي بودن گزارش البرادعي بنا بر تحليل شرايط موجود زياد است و اين امر طبعا ممكن است شرايط ويژه اي را براي كشور پديد آورد. البته تا حدودي كشور و مقامات ارشد خود را براي اين شرايط آماده ساخته اند، اما حفظ انسجام و همبستگي ملي در اين اوضاع از اهميت خاصي برخوردار است.” اين بخشي از گفته هاي امير محبيان اولين پيشنهاد دهنده طرح ” وفاق ملي” به دولت است.
او در گفتگو با آفتاب در مورد موئلفه هاي همبستگي ، درك مشترك گروهها را مورد تاكيد قرار مي دهد و مي گويد :« موئلفه هاي همبستگي ملي را در وضعيت كنوني مي توان درون چارچوب درك مشترك گروهها و نخبگان از مفهوم وحدت و امنيت ملي جستجو كرد.»
عضو سردبيري روزنامه رسالت، پتانسيل نيروهاي سياسي موجود را براي بستر سازي مقاومت هوشيارانه در جامعه قابل توجه مي داند و معتقد است:« گروههاي سياسي درون نظام عمدتا حول دفاع از منافع ملي توافق دارند و گروههاي اپوزيسيون با گرايش ملي، حركتي از خود به نمايش نگذارند كه توسط مردم در صف جريانات مخالف ضد ملي و همسو با بيگانگان تلقي شود. بنابراين در شرايط كنوني ميتوانم به فهم متقابل گروههاي سياسي از هم و نيز ادراك مشابه از منافع و امنيت ملي اشاره كنم كه در كنار درايت و تحمل مديران ارشد كشور قادر است جامعه را براي مقاومت هوشيارانه آماده سازد.»
محبيان تاكيد دارد كه بايد راهكارهايي براي گسترش همدلي نخبگان درون و بيرون حاكميت اتخاذ شود تا وظيفه تاريخي و ملي خود را با درايت به انجام برسانند. او گشايش فضاي سياسي داخلي را نيز در اين استراتژي معنا بخش مي داند.
اجماع وجود دارد
يكي از مهمترين شعارهاي مطرح شده در اين ميان “اتحاد ملي” بود كه گويا مصداق تحقق اين شعار تنها در راهپيمايي 22 بهمن سال گذشته بروز يافت. حميد رضا ترقي با استناد بر همين راهپيمايي مي گويد: « عدم وجود اتحاد ملي با
منطق مطابقت ندارد. كساني كه اين حرف را مي زنند صداي مردم را نشنيده و پيام مردم را نگرفته اند.» اين عضو ارشد حزب كهنه كار موتلفه منتقدين جريان و روند پرونده هسته اي را مرعوب بيگانگان و كساني مي داند كه منافع ملي كشور را ناديده گرفته اند. او به لزوم يك آشتي ملي اعتقاد چنداني ندارد.
نبايد باج داد
مهدي كوچك زاده يكي از چهره هاي مطرح مجلس هفتم اما هرگونه امتيازدهي به منتقدان را نقد مي كند و مي گويد: آنها براي كسب افتخار دفاع از منافع ملي نبايد باج بگيرند.
او مي گويد:« اتفاق و اتحاد نظر در ميان اقشار مردم وجود دارد و اين اظهار نظرات نيروهاي سياسي و نمايندگان احزاب مصداق سخنان آن خاني است كه در ته چاه نيز دست از صحبت هاي قبلي بر نداشته و توصيه من به آنها اين است كه بيش از اين خود را ضايع نكنند و به موج ملت بپيوندند.»
كوچك زاده در پيش بيني گزارش روز جمعه البرادعي مي گويد : يا آبرو و حرمت آژانس با گزارش درست او حفظ مي شود و يا خداي ناكرده حماقت مي كند و آبروي آژانس را مخدوش مي كند كه در هر حال تاثيري در حركت ملت ايران نخواهد داشت.
او با تقدير از عملكرد دولت احمدي نژاد در پرونده هسته اي ايران مي گويد:« اگر بنا بر گزارش البرادعي آمريكا بخواهد حركت ابلهانه اي بكند تمام دنيا منافع او را روي كره زمين تضعيف مي كنند ؛ چون دولت احمدي نژاد طرفداران زيادي در جهان براي ايران ساخته است.»
اين نماينده اصولگراي مجلس بمب اتمي ايران را افكار عمومي ميداند كه در مقابل تعرض ساكت نمي نشينند و معتقد است:« ما نيرويي در كشور داريم كه مغزهاي الكلي سران استكبار آن را
نمي فهمند و آن دست خداست كه بايد به آنها خاطره شكست فجيع شان در طبس را به همين وسيله يادآور شد.»
كوچك زاده از روشنفكران خواست ديگر بابت وفاق ملي از دولت باج نخواهند.
بهره از تضاد
بنا به گفته هاي محبيان ، نهضت آزادي ايران را مي توان جزو آن دسته از اپوزيسيون داخلي دانست كه از پتانسيل خوبي براي ايجاد و حضور در يك ائتلاف ملي برخوردار است. محمد توسلي نيز باور دارد كه با يك انسجام و وحدت كلي با تمام نيروهاي فعال مي توان هزينه برخورد با ايران را به حداكثر رساند.
اين عضو ارشد نهضت آزادي مي گويد:« ما بايد مقاومت داخلي را بالا ببريم اين با تنها با شعار “وحدت ملي” تامين نمي شود. بايد اين وحدت در تمام زمينه ها صورت بگيرد و مهمترين لازمه آن به نظر من شفافيت در موضوع هسته اي ايران است، تا حقانيت اين حق براي مردم نيز روشن شود.
در فضايي كه رسانه و مطبوعات فيلتر و كنترل مي شوند و به بدنه احزاب فشار مضاعف وارد مي شود نمي توان از وحدت ملي تا حد مقابله با بيگانه صحبت كرد.»
توسلي نيز مانند سايرين گزارش البرادعي را به نفع ايران پيش بيني نمي كند اما بر تضادهاي روسيه و چين با غرب تاكيد كرده و مي گويد:« زماني كه نظر دو كشور مهم و تاثير گذار چين و روسيه هماهنگ با اتحاديه اروپا و آمريكا نيست؛ ديپلماسي حكم مي كند كه از اين تضادها نهايت بهره برداري به سود منافع ملي صورت بگيرد.»
او با قياس نهضت ملي نفت و مسئله هسته اي مي گويد:« اگر آن اجماع بي نظير در نهضت نفت پديد آمد نتيجه شفافيت موضوع براي مردم بود. توده مردم توجيه ملي و تاريخي نفت را درك كرده بودند و با آن همراه شدند و اين اتفاق در صورت شفافيت مسئولين در پرونده هسته اي نيز محتمل است.»
غريزه اجتماعي بشر در مقابل هر تهديد خارجي حكم “وحدت ” را صادر مي كند و اين وحدت در شرايط امروز نقش بي نظيري را مي تواند عهده دار باشد. آيا اين انسجام يا به قول محبيان درك ديگري به زودي شكل مي گيرد؟.
