1930
31/3/1384
بيانيه شماره 6 درباره مرحله دوم نهمين انتخابات رياست جمهوري
همميهنان عزيز،
آنچه در اين روزها پيرامون انتخابات رياست جمهوري ميگذرد نيازمند تأمل، هوشياري سياسي و عبرتآموزي است. همان گونه كه ميدانيد، اقتدارگرايان و تماميت خواهان حكومت كه در آغاز با بهرهگيري از
“تيغ استصواب” غير قانوني به محدودسازي ميدان رقابت انتخاباتي پرداختند، با سوء استفاده از امكانات گسترده و روابط سازمان يافته يك تشكيلات نظامي وشبه نظامي و پشتيباني نهادهاي نظارتي توانستند با خدشهدار كردن سلامت انتخابات بخشي از آراي مردم را به سوي نامزد موردنظر خود به گونهاي هدايت كنند كه او سرانجام در جايگاه دوم قرار گيرد و به مرحله دوم انتخابات راه يابد. آنان به اين ترتيب كوشيدهاند كه امكان دستيابي يك جرياني كه هويت واقعي آن براي مردم شناخته شده نيست، به دستگاه اجرائي كشور فراهم آورند تا نهتنها با اقتدارگرايان در قواي ديگر همراه و همسو شود بلكه در راديكاليزه كردن فضاي موجود پيشرو و پيشگام باشد.
صاحبان اين تفكر حتي پيش از تصرف قدرت، در زماني كه برخي از نامزدها، به رغم تضاد دروني با دموكراسي، از نمايش نشاط و آراستگي و مطرح كردن شعارهاي آزاديخواهانه سود ميجستند، بيپروا از عدم ضرورت دموكراسي در اداره جامعه دم ميزدند و به آن مباهات ميكردند.
همميهنان عزيز،
باتوجه به خطر سهمناك تقويت استبداد و بسته شدن جامعه، به هيچ روي نبايد اين قلمرو باقيمانده از قدرت را همانند “شوراها” و “مجلس” به فريب “تحريم” يا سراب “قهر” به رايگان باخت و عملاً براي كساني كه شليك تيرخلاص بر شقيقه اصلاحات سياسي و ركن جمهوريت نظام را لحظهشماري ميكنند فرش رياست گسترد.
چگونه ميتوان پس از گذشت بيست و هفت سال از پيروزي انقلاب و گذار از دشواريها و رنجهاي اين سالهاي بحراني، در حالي كه جامعه ميرود تا گونهاي از عقلانيت سياسي را تجربه كند و به اعتدال، خردورزي و مردمسالاري گرايش و دست يابد، شاهد مايه گرفتن و سيادت سياسي گروههايي افراطي ناشناخته باشيم كه با برخورداري از پشتوانههاي نظامي، حتي عقبه سنتي حاكميت را طرد و نفي كرده، شعار بازگشت به روزهاي نخستين انقلاب را سر ميدهند، با اين تفاوت كه افراطيون سالهاي اول انقلاب عموما كارنامه هاي شناخته شده اي در دوران انقلاب داشتند اما اينان سابقه و كارنامه روشن و معلومي ندارند و بعيد نيست كه به محض تصاحب قدرت اجرائي موج تازهاي از پاكسازيها و پاكرانيها را سامان داده، به محدودسازي آزاديهاي فردي و سركوب اجتماعي بپردازند.
از همين رو، در شرايط بسيار حساس و خطير كنوني هوشياري سياسي و درك صحيح موقعيت كشور و جامعه بيش از پيش ضروري مي نمايد.
نهضت آزادي ايران، همچون گذشته، تأكيد ميكند كه دموكراسي هيچگاه در آرمانيترين شكل آن، ناگهان از عالم غيب و بدون فداكاري و تلاش چون هماي سعادت بر دوش مام ميهن نخواهد نشست! حكايت دستيابي به آزادي حكايت يك روند تدريجي و پرمشقت و نيازمند ايمان و توكل قوي و صبر و حوصله و پايداري بسيار است؛ پلكاني است كه نميتوان از آغاز بر بالاترين پله آن پاي نهاد.
در اين شرايط حساس، كه منافع و امنيت ملي و اصل جمهوريت در معرض مخاطرات جدي قرار گرفته است و در موقعيتي كه ناگزير از گزينش يكي از دو راه پيش رو هستيم، نهضت آزادي ايران به همه كساني كه دلهايشان براي آزادي، استقلال و توسعه همه جانبه اين سرزمين و استقرار دموكراسي وتثبيت جمهوريت ميتپد و نسبت به مخاطرات احتمالي ياد شده بيمناكند، توصيه ميكند كه با توكل بر پروردگار رحمان، بيتفاوتي را كنار نهاده، با شركت گسترده و دادن رأي يكپارچه و سرنوشت ساز در مرحله دوم نهمين انتخابات رياست جمهوري، آن كس را كه با سوء استفاده ازامكانات مالي و تشكيلاتي نهادهاي نظامي و شبه نظامي به ناحق به اين مرحله رسيده است، در نيمه راه رياست جمهوري متوقف سازند. و من الله التوفيق و عليه التكلان
نهضت آزادي ايران
