1814
1381/10/8
محکوميت طرح آمريکا براي جنگ عليه عراق
پيشنهاد اجراي همه پرسي به جاي جنگ
به شوراي عالي امنيت ملي در ايران
هموطنان عزيز:
بيش از يک سال است که دولت امريکا بر طبل جنگ عليه عراق ميکوبد و در سطوح مختلف ملي و بينالمللي، براي اجراي برنامههاي خود تدارک ميبيند.
از مجموعه شواهد و اخبار چنين برميآيد که برنامه دولت امريکا ايجاد نزديکي و هماهنگي و همکاري ميان کردهاي شمال، شيعيان جنوب و ساير نيروهاي معارض با صدام و راه انداختن آنان به سوي بغداد براي سرنگون کردن دولت صدام است. در چارچوب اين برنامه، نيروي هوايي آمريکا علاوه بر بمباران مراکز نظامي و کليدي عراق، نيروهاي مسلح کردها و شيعيان را زير چتر حمايتي خود قرار ميدهد. هدف اين است که پس از سقوط صدام، ظاهراً يک دولت ائتلافي مرکب از نمايندگان کردهاي شمال، شيعيان جنوب، نيروهاي ملي و نظاميان بريده از صدام روي کار آيد. در چنين دولتي، نظاميان آمريکا، دست کم براي مدتي نامعلوم، نقش کليدي خواهند داشت.
همپيمانان آمريکا در اروپا، آسياي دور، چين، روسيه و کشورهاي عربي، اولاً با اجراي اين برنامه بيرون از نظارت يا مهار سازمان ملل متحد موافق نيستند و ثانياً ميکوشند که با وارد کردن فشارهاي سياسي، دولت عراق را وادار به تمکين از مصوبات شوراي امنيت سازمان ملل کنند، تا موجباتي براي اقدامات نظامي عليه صدام فراهم نشود.
دولتهای عربي، با توجه به سرکوب شديد فلسطينيان در سرزمينهاي اشغالي، رسماً عدم آمادگي خود را براي همکاري، و حتي تاييد اجراي چنين برنامهاي از جانب آمريکا، اعلام کردهاند.
افکار عمومي مردم امريکا و جهان عليالاصول با اين جنگ مخالف است و استفاده از زور براي حل مناقشات را مردود ميداند.
از سوي ديگر، مشکل دولت بعثي عراق و صدام حسين تنها تلاش براي دستيابي به سلاحهاي کشتار جمعي نيست، بلکه رژيم عراق يکي از خشنترين حکومتهاي ضدمردمي و سرکوبگر در جهان معاصر است.
تاريخ به ياد ندارد که دولتي از سلاحهاي کشتار جمعي، مانند بمبهاي شيميايي، عليه مردم ناراضي خود استفاده کرده باشد.
دولت عراق نه تنها در جنگ خانمانسوز عليه ايران، بلکه براي سرکوب کردن ناراضيان کرد از بمبهاي شيميايي استفاده کرده است. صدام يک جنايتکار جنگي است. اگر چه دادگاه بينالمللي کيفري نميتواند او را احضار و محاکمه کند، برکنار کردن دولت صدام يک ضرورت براي امنيت منطقه و يک حرکت انساني به سود مردم عراق است ولی بايد بررسی کرد به چه قيمتی اين برکناری تمام خواهد شد. آنچه تا کنون عليه دولت عراق انجام يافته است، چه در جنگ دوم خليج فارس و چه تحريمهاي اقتصادي، همه در نهايت به زيان مردم عراق تمام شده است و اين مردم عراق هستند که هزينههاي بسيار سنگين تحريمها و فشارهاي بينالمللي عليه رژيم صدام را پرداختهاند و ميپردازند.
دولت ايران ميتواند در برنامههايي شرکت کند که علاوه بر تامين امنيت فعلي و آتي ايران، به سود مردم عراق هم باشد.
جنگ، در چارچوب برنامههايي که دولت امريکا در نظر دارد، حتي اگر با تصويب و نظارت سازمان ملل متحد همراه باشد، نه تامين کننده منافع ملت عراق و نه ايجاد امنيت در منطقه و يا ايران خواهد بود.
نهضت آزادي ايران راه حل جنگطلبانه قدرتهاي بيگانه، به ويژه دولت آمريکا، در عراق را مردود ميداند و قوياٌ محکوم ميکند.
از سوي ديگر، با آن که دولت ايران نميتواند و نبايد در برنامههاي امريکا عليه عراق شرکت کند، به هيچ وجه نبايد نسبت به آنچه در مرزهاي غربي کشورمان ميگذرد بيتفاوت و منفعل باشد، چرا که هر تغيير و تحولي در عراق با امنيت ملي کشورمان رابطه تنگاتنگ دارد.
با توجه به نکات بالا و از مجموعه شرايط حاکم بر عراق و خاورميانه و در سطح جهاني چنين برميآيد که بهترين گزينه براي حل بحران عراق، اجراي يک همه پرسي براي تغيير نظام بعثي زير نظر سازمان ملل متحد است. بنابراين، نهضت آزادي ايران به شوراي عالي امنيت ملي ايران و ساير نهادها و مقامات تصميمگيرنده قوياً توصيه ميکند که با ارائه يک راهحل مسالمتآميز، از طريق مراجعه به آراي مردم عراق براي تعيين سرنوشت خود، از يک جنگ خانمانبرانداز جلوگيري کنند.
همهپرسي هم به نفع مردم عراق و هم در راستاي منافع و امنيت ملي ايران است. به نظر ميرسد که با توجه به جو جهاني، مطرح کردن چنين پيشنهادي از سوي دولت ايران به احتمال زياد مورد استقبال و حمايت دولتهاي اروپايي، عربي، اسلامي و آسياي دور قرار خواهد گرفت.
همهپرسي در عراق، علاوه بر تعيين تکليف نظام کنوني و تغيير آن، راه شکلگيري دموکراتيک حکومت جايگزين صدام را نيز هموار خواهد ساخت. در حال حاضر، گروهها، احزاب سياسي و شخصيتهاي ملي، نظامي و غيرنظامي مخالف صدام ـ که با هدايت و کمک آمريکا، در تلاش براي حصول توافق پيرامون حکومت آينده عراق هستندـ بعضاً فاقد پايگاههاي مردمي معين و مشخص ميباشند. سپردن سرنوشت ملتي که سالها گرفتار يک دولت سرکوبگر بوده است، به چنين ائتلافي در برگيرنده منافع ملت عراق نخواهد بود و آينده ملت عراق پس از سرنگوني صدام همچنان مبهم، پيچيده و خطرناک باقي خواهد ماند.
البته اين احتمال وجود دارد که حتي اگر شوراي امنيت سازمان ملل متحد طرح همهپرسي پيشنهادي ايران در مورد عراق را تصويب کند، دولت عراق آن را نپذيرد. اما مطرح ساختن و تصويب اين طرح در شوراي امنيت به نفع موقعيت سياسيـ ديپلماتيک ايران در سطح جهان و منطقه خواهد بود و نپذيرفتن آن توسط صدام، اجراي برنامه از طريق اعمال زور توسط سازمان ملل متحد را کاملا قابل توجيه خواهد نمود.
نهضت آزادي ايران
