نامه آقای حسين هنردار به جمعيت و تقاضای ديدار فرزند زندانی‌اش مرداد ١٣٥٧

 

نامه آقاي هنردار به جمعيت و تقاضاي ديدار فرزند زنداني‌اش

مرداد ماه  1357

بسم الله الرحمن الرحيم

مي خواهم از پدري مظلوم برايتان بنويسم كه نه فريادش را فريادرسي ونه سئوالش را پاسخگوئي است.

حدود هيجده (1٨) ماه پيش سه چهار نفر پليس امنيتي به خانه ام آمدند كه ((در اطاق پسرت در تهران مواد مخدره پيدا كرده ايم و حال مي خواهيم اينجا را نيز بگرديم ببينيم چيزي هست يا نه؟ ‌))

سپس به تفتيش سطحي از خانه ام پرداختند و بعد از سئوال و جوابهائي كه از اول خانه كردند رفتند.

 ((پيدا شدن مواد مخدره)) در اطاق او تنها بهانه و ستاويزي است براي تفتيش خانه، دستاويزي كه هميشه در موارد سياسي مورد استفاده رژيم ايران قرار ميگيرد.

پسرم، مهدي هنردار، دانشجوي سال آخر مكانيك دانشكده علم و صنعت ايران است كه در بهمن ماه 1355 (ژانويه 1977 ميلادي) به دليلي موهوم و نامعلوم به اسارت رژيم ايران درآمده و هيجده (1٨)

ماه است از او خبري ندارم. دراين مدت كمتر سازمان و يا فردي نيست كه به او مراجعه نكرده باشم و از او در اينباره كمك نخواسته باشم ولي هيچكس جوابي كه بتواند اندكي دردم را تسكين دهد نداده است. زندانها همواره كينه توزانه جواب ميدادند كه: ‌” چنين زنداني اي در ليست زنداني هاي ما نيست”

ساواك و كميته ايراني دفاع از حقوق بشر وابسته به سازمان ملل  پس از دست به سركردنهاي فراوان و اين جواب مكرر كه: ‌” اصلاٌ چنين كسي را نگرفته اند ” سرانجام پاسخ داده اند كه: ‌” مدتي است پسر شما را آزاد كرده ايم “، اين جواب سرانجام كساني است كه تا به حال منكر وجود چنين زنداني اي مي شده اند.

شكي ندارم كه جواب آخر آنها فريب بزرگي است كه مي خواهند در پناه آن خود را از مراجعه مكرر ما به سازمانهايشان رها كنند و علاوه بر آن دستشان باز باشد كه هر تصميمي كه بخواهند در مورد فرزندم بگيرند.

آيا به نظرشما در جائي از دنيا قانوني وجود دارد دال بر اينكه بايد براي مدتي اين همه طولاني زنداني را از ديدن خانواده اش بدور داشت تا در پناه آن رژيم ايران بتواند به چنين عملي دست بزند؟ ‌آيا ملاقات كردن يك اسير نقض قوانين بين المللي و منجمله قوانين ايران است كه رژيم بشر دوست!

ايران مي خواهد با جلوگيري از آن از قانون حمايت و پاسداري كند! ! آيا اگر مجرمي ولو به شديدترين مجازاتها محكوم شده باشد و اگر بدترين جرمها را مرتكب شده باشد بايد از ملاقات محروم باشد.

آزادي فرزندم پيش كش! اما ملاقاتش چه؟ آيا ديدار اين بيگناه هم براي رژيم خطرناك است؟ ‌

به هر حال از مقام محترم شما كه مرجعي بين المللي هستيد و احياناٌ احساس تعهدي هم ميكنيد و رژيم ايران برخلاف رفتاري كه با ما دارد سئوالات شما را بي جواب نمي گذارد، مي خواهيم هركاري را كه حداقل بتواند باعث ملاقات فرزندمان شود و بتوانيد انجام دهيد، انجام دهيد، شايد پاسخي بر

نداي دادخواهي ما باشيد.

به اميد خدا و اظهار امتنان از شما

حسين هنردار

كاشان – خيابان بابا افضل جنب صادرات – مرغ فروشي هنردار

 

1. منظور نويسنده اين شكوائيه، كميته دفاع از آزادي و حقوق بشر و پيشبرد آن در ايران است كه وابسته به سازمان ملل متحد ميباشد.