شماره :1469
تاريـخ :14/11/72
نامه به رئيس جمهور، نخست وزير و رهبران احزاب افغانستان
بسم الله الرّحمن الرّحيم و صلّي الله علي رسوله رحمهً للعالمين
سلام نهضت آزادي و ملت ايران
بر همكيشان عزيز همزبان، دلاوران افغانستان
جنابان آقايان برهانالدين رباني رئيس جمهور، گلبدين حكمتيار نخستوزير وساير سروران، سلام ما سلام گرمي است كه از دلبستگيهاي ديرينه ميجوشد و درد و رنج داغي است كه از سوز دل شديدمان نسبت به اوضاع فعلي برادران و خواهران آن سامان بر ميخيزد.
فكر ميكنيم كه همه مسلمانان و آزادگان جهان با ما همدل و همدرد بوده، نهضت آزادي ايران را در آنچه از سر اخلاص با شما در ميان ميگذارد تصديق و تاييد نمايند.
در آن سالهاي تاريك كه ملت غيور و مظلوم افغان در زير چكمههاي دست نشاندگان از خدا بيخبر كمونيست دست و پا ميزد و آن سالهاي درخشاني كه دلاورانه عليه اشغالگران جهانخوار براي نجات از اسارت و نيرنگهاي شرق و غرب و رسيدن به آزادي و استقلال، زير پرچم لا اله الا الله جانفشاني ميكرد، مردم ايران و ديگر مسلمانان آگاه و علاقهمند در تب و تاب رنجها و شاديهاي شما آرزومند رهايي و پيروزيتان بودند. شما خود شاهد و گويا بوده و هستيد كه دولت و ملت ما تا آنجا كه در توانشان بود است از برادري و همكاري دريغ نورزيدهاند.
پس از پيروزي انقلاب افغانستان خدا را شكر كرديم كه همسايگان رنجديده فداكارمان سر انجام موفق شدند عليرغم صدها دسيسه و توطئه، دولت ائتلافي تشكيل داده، اداره كشور و ملتشان را در دست گيرند. بالاخره حق به حقدار رسيده و كلام حافظ شيراز تحقق يافت كه:
صبر و ظفر هر دو دوستان قديمند بر اثر صبر نوبت ظفر آيد
اما صد افسوس و تعب كه اين پيروزي و يگانگي آفتاب لب بام و دولت مستعجل بود. اختلاف و خصومت شما آرزوها را بباد داد و خودبيني و خونريزي جاي يكرنگي و پيروزي را گرفت، اختلاف و تقابل نه با استعمارگران و دشمنان بلكه در ميان برادران هم هدف و همآيين و گروههاي مبارز هموطن و همسنگر. مبارزاني كه عناوين وحدت و اسلام را به پرچم و پيشاني خود زدهاند.
اگر تا ديروز تقصير تفرقه و تخاصم و اسارت را به گردن سياستهاي خارجي ميانداختيد اينك چه كساني را بايد مسئول و مقصر اين صحنههاي وحشتناك دانست؟
براي ما ايرانيان دوستدار شما كه نظارهگر برادركشيهاي دشمن شاد كن شما هستيم و براي هر مسلمان غيرتمند و هر انسان شرافتمند اين معما خيلي دردناك و گيجكننده است.
هنگامي كه مسلمان افغاني به خاطر حاكميت خود يا روابط قومي و قبيلهاي برادر و يا خواهر مسلمان افغاني را ميكشد و عمل يهوديان دشمن پيامبر گرامي ما را در خيبر كه «يخربون بيوتهم بايديهم» بود با خمپاره و بمب تمرين ميكند، ديگر چه اعتراضي ميتوان به صربها و كرواتها كرد و چه ملامت يا نصيحتي ميتوان به دولتهاي الجزاير و مصر و دشمنان هندو و اسرائيلي نمود؟ شما چه دستاويز زيبايي به سياستمداران غرب و كينه توزان ديرينه اسلام ميدهيد كه مسلمانان را وحشيهاي سزاوار خشونت و بردگي بنامند؟
وقتي ما در صفحه تلويزيون مشاهده ميكنيم كه مرد سالخوردهاي با قبا و عمامي افغاني تيربار به دوش گرفته و از پشت پنجرهاي در يك خانه ويران شده با خونسردي و دقت همشهري هم لباس خود را هدف مسلسل قرار ميدهد، خون در رگهايمان به جوش ميآيد و از خود ميپرسيم كه آيا اينها احزاب و جمعيتهاي اسلامي براي خدمت به اسلام و مسلمانان تشكيل دادهاند و يا كلام خدا كه فرموده است «استحوذ عليهم الشيطان فانسيهم ذكرالله اولئك حزب الشيطان ان حزب الشيطان هم الخاسرون» تحقق يافته است؟
دوستان و برادران عزيز، جنابان آقايان رباني، حكمتيار و ساير سروران،
چه مصلحت، چه ضرورت و چه شريعتي شما و ساير رهبران و هموطنان گراميتان را بر آن داشته است كه به خاطر پارهاي احقاق حقها، رفع تبعيضات يا كسب موقعيتها مرتبا به زير پا گذاشتن توافقها و شكستن آتش بسها پرداخته، آدمكشي و ويرانگري راه انداخته، بزرگترين و مهمترين حقوق ملت خود و مصلحتها و ضرورتهاي اسلام و فرمان خدا را فداي خود يا پيروانتان كنيد؟
آيا راه و چارهايجز اين بزرگواري و فداكاري يا بازگشت به خداي احكمالحاكمين وجود دارد كه رهبران، مسئولان و فرماندهان عاليقدر سر سختي و لجاج، چه در حفظ مقام و منزلت اكتسابي و چه در احراز مواضع و مزاياي استحقاقي، به خرج نداده بلكه تشخيص و تصميم را به نظرخواهي عمومي تحت نظارت ناظران بيطرف و يا حكميت واگذار كرده و به هر تصميم و حكمي كه از اين راه حاصل شد گردن نهند تا اين جنگ و جدال جنونآميز كه چيزي جز نابودي نسل و ننگ ابدي به دنبال ندارد متوقف گردد؟
ما بدين وسيله از همه آقايان عظام و از ملت با كرامت افغانستان برادرانه و ملتمسانه چنين درخواستي را داريم و فكر ميكنيم كه حتي اگر مقامات و مناصب حكومتي با قرعهكشي تعيين شود، قبول اين تقسيمبندي به مراتب بهتر از برادركشي، بمب اندازي و گلوله افكني فعلي خواهد بود.
ما از اين دخالت و جسارت پوزش ميخواهيم و از رحمت خداوند و توبه و توكل شما به درگاه ذوالجلالش مايوس نيستيم.
تعاونوا علي البر و التقوي و لاتعاونوا علي الثم و
العدوان و السلام عليكم و رحمه الله و بركاته
دبير كل نهضت آزادي ايران
مهدي بازرگان
