پیام دکتر ابراهیم یزدی، دبیرکل نهضت آزادی ایران، به گردهمایی ایرانیان مقیم مالزی
به نام خدا
هموطنان عزیز دور از وطن در مالزی، خانمها و آقایان، سلام گرم و صمیمانه مرا از راه دور بپذیرید. توفیق شما در گردهمایی امروزتان آرزوی صادقانه قلبی من است.
این گردهمایی شما مبارک است و نشان از آن دارد که به رغم دوری از میهن دل در وطن دارید و از راه دور نگران حال و اینده آن هستید. من این دردمندی و این احساس مسئولیت ملی را به شما عزیزان تبریک می گویم.
همت خودجوش شما در برگزاری این گردهمایی موجب افزایش امید ما به نسل جدید و جوان وآینده درخشان کشورمان می باشد.
ملت ما قرن ها دچار انواع استبداد در شکل های متفاوت بوده است. بیش از صد سال است که برای تحقق استقلال خود از نفوذ و سیطره بیگانگان و نیز آزادی و رهایی از فقر ، جهل و ظلم و خودکامگی مبارزه می کند. اگر چه در این راه دستاوردهایی درخور داشته است، اما فراز و نشیب هایی را هم تجربه کرده است. مبارزه ما علیه استبداد به مبارزه علیه یک مستبد کاهش پیدا کرده است. ما هر بار مستبدی را سرنگون کرده ایم و به زودی به دست خود مستبدی دیگر را جانشین کرده ایم. ما در مبارزه خود با استبداد مناسبات سیاسی نظام استبدادی را سرنگون ساختیم اما از مبارزه با فرهنگ استبدادی و درمان و ریشه کردن عوارض ناشی از این فرهنگ غفلت کردیم.
ما شاه درون خود را نادیده گرفتیم. رسوبات استبدادی باعث آن شده که در درون هر یک از ما یک شاه کوچک نشسته است. این شاه کوچک حضور خود را دربسیاری از روابط فردی و اجتماعی ما نشان میدهد. ما با شوق و اشتیاق فراوان دور هم جمع می شویم، صمیمانه میخواهیم باهم گامی به جلو برداریم، موفقیت هایی نیز در این زمینه بدست می اوریم، اما ناگهان ان شاه درون ما ظاهر می شود و مناسبات و روابط را برهم می زند. ما مبارزه ضد استبدادی را به مبارزه علیه مستبد کاهش دادیم و در نتیجه هر بارکه مستبدی را سرنگون ساختیم ، به زودی و به سرعت مستبدی دیگر را جایگزین ساخته ایم.
هر آن کس که سودای نجات میهن و پیروزی حاکمیت ملت و نهادینه شدن مردمسالاری را در سر دارد و دل در گروی آن نهاده است، لاجرم ابتدا باید درون خود را از رسوبات فرهنگ استبدادی لایروبی کند. این خداوند است که می فرماید : ان الله لایغیرما به قوم حتی یغیروا ما به انفسهم (سرنوشت هیچ ملتی تغییر نمی کند تا خودشان را تغییر ندهند.)
اگر خواهان تغییر هستیم باید ابتدا خودمان را تغییر دهیم. از صدف تنگ خودخواهی ها و خود محوری ها بیرون آییم ، خود را از رسوبات بازدارنده استبدادی رها سازیم و به جای «همه با من» ، «همه با هم» شویم.
می گویند دموکراسی یادگرفتنی است؛ ما و شما که سودای تحقق مردمسالاری را در سر و عشق آن را در دل داریم، باید بدانیم چه چیزی را و درکجا باید یاد بگیریم؛ پیش شرط اجتناب ناپذیر دموکراسی و مردمسالاری پذیرفتن و نهادینه شدن سه الگوی رفتاری در میان شهروندان است:
اول انکه بپذیریم جامعه بشری یک مجموعه متنوع و رنگارنگ است. همانگونه که نژادها، رنگ ها و زبان های گوناگون وجود دارد، افکار و اندیشه هایمان نیز متفاوت است. این تکثر و چند صدایی در جوامع در حال انتقال به مراتب بیشتر و گسترده تر است. جامعه ما جامعه ای در حال انتقال است. گوناگونی و تنوع افکار، اندیشه ها، هنجارها و رفتارها به مراتب بیشتر از یک جامعه شکل گرفته و ثبات یافته است.
دوم آنکه پذیرفتن این واقعیت انکار ناپذیر کافی نیست. باید یکدیگر را تحمل کنیم. بدون تحمل یا تلورانس یکدیگر، جامعه به جهنمی از درگیری ها و تنازعات خانمان برانداز تبدیل می شود.
سوم آنکه تحمل و تسامح یکدیگرمی تواند منفعلانه و پسیو باشد. تحمل و تسامح ضروری است اما کافی نیست. بلکه باید به رغم اختلافاتمان با هم همکاری، همگرایی یا سازگاری داشته باشیم. رشد و توسعه بشری بدون همگرایی و همکاری تمام افراد جامعه امکان پذیر نیست.
اما این نکات را نمی توان در سرکلاس های درس بیاموزیم. بلکه باید ان ها را در همکاری های جمعی و به صورت تدریجی آموخت و آموزش داد. انجمن های مدنی و گردهمایی ها، کارگاه های آموزشی برای یادگیری کارجمعی هستند.
غزیران من، آنچه امروز شما انجام می دهید و برای آن به دور هم جمع می شده اید، درواقع گامی اساسی در راستای همکاری های جمعی است. بکوشید که از این گردهمایی ها و همکاری های جمعی سربلند بیرون بیایید. توفیق شما در این گردهمایی نزدیک کردن دل ها و همگرایی و همگنی در رفتارهای گروهی است.
گردهمایی شما نشان از امید شما به آینده دارد. این سرمایه را حفظ کنید. این امید بر شما مبارک باد. بدانید راهی طولانی آمده ایم و راهی طولانی تر درپیش داریم. گام برداشتن در راه تحقق حاکمیت ملت و نهادینه شدن مردمسالاری، عمر نوح، صبر ایوب، خلق محمدی و دلی سرشار از عشق و اراده ای نستوه می خواهد.
خداوند یار و نگه دار شما باد. پیروز و سربلند باشید
ابراهیم یزدی
تهران ۴ مهرماه ۱۳۸۸