سخنرانی آقای مهندس
ابوالفضل بازرگان
در دانشگاه شيراز بمناسبت ١٦ آذر
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا):
ابوالفضل بازرگان فعال سياسی در جلسهی سخنرانی به مناسبت ١٦ آذر روز دانشجو كه در تالار خوارزمی دانشگاه شيراز برگزار شد، گفت: گاهی وقتی عبارت جنبش دانشجويی را به كار میبريم در ميان حكومت ايجاد سوءتفاهم میكند و تصور میكنند معنی مبارزه، مقاومت و مقابله میدهد؛ در حالی كه نبايد از اين واژه هراسيد زيرا هميشه به معنای مقابله با حكومت نيست.
وی افزود: جنبش يك حركت سياسی ـ اجتماعی است كه توسط عدهای كه تشابهات فكری دارند و برای رسيدن به يك هدف انجام میشود. جنبش، يك سازمان نيست كه تشكيلات داشته باشد بلكه يك حركت است و از آنجا كه دانشجو مدتی در دانشگاه هست و بعد میرود، نمیتوان برای جنبش دانشجويی سازمان و حزب و مرامنامه و دبير متصور شد بلكه خواستههايی برای رسيدن به يك وضع بهتر نسبت به وضع موجود مطرح میشود.
وی با برشمردن فرازهايی از تاريخ مبارزات و فعاليتهای دانشجويی از زمان تاسيس دانشگاه در ايران، جنبش دانشجويی بعد از انقلاب را تحت نفوذ جناح تندرو توصيف كرد كه عليه دولت موقت موضعگيری میكرد و منجر به اشغال سفارت آمريكا و استعفای رييس دولت موقت شد.
وی گفت: دانشگاه به يك محيط سياسی ـ نظامی تبديل شده بود كه گروههای مختلفی در آن حضور داشتند و اين قضيه ختم به انقلاب فرهنگی و تصفيهی كسانی شد كه تشخيص میدادند مخالفند و بعد از آن گزينش و سهميه مطرح شد.
بازرگان با اشاره به تهی شدن دانشگاه از فعاليتهای سياسی در مقاطعی خاص، گرايش دانشجويان به اصلاحطلبی را در مقطع دوم خرداد يادآور شد و جنبش آنان را تحت تاثير گروههای اصلاحطلب توصيف كرد و ادامه داد: بعد از مايوس شدن دانشجويان از اصلاحات، شعارهای تند سياسی رونق گرفت و حركتی افراطی بود و باعث ايجاد انشعاباتی در جنبش دانشجويی شد.
وی علل موفقيت جنبش دانشجويی در گذشته و در مقاطعی همچون 16 آذر را – مطابقت خواستههای جنبش دانشجويی با خواست عمومی ملت ايران، – استقلال جنبش دانشجويي،- استقلال دانشگاهها به دليل انتخاب روسای دانشگاهها و دانشكدهها به وسيلهی اساتيد، عنوان كرد و افزود: در سالهای اخير اين سه خصوصيت مثبت ناديده گرفته شده است.
وی با بيان اين كه آزادیخواهی و دموكراسیطلبی مسيری طولانی و دشوار برای رسيدن به توسعه است، ادامه داد: جنبش دانشجويی بايد ظرفيت و نقش خود را تشخيص دهد و ضمن تعامل با ديگران، هرگز توصيهپذير نباشد و در فعاليتهای خود مستقل عمل كند. وارد مصاديق نشود و از فرد خاصی حمايت نكند و در مسايلی ملی و كلی همچون توطئهی عوض كردن نام خليج فارس حضور شايسته داشته باشد.
بازرگان خواستار در نظر گرفتن ظرفيتهای اجرايی شعارها در چارچوب قانون شد و از دانشجويان خواست نگذارند نقش علم و تخصص در دانشگاهها كمرنگ شود.
