ياد باقي، باقي است
گزارش مراسم پاسداشت آزادي بيان و اعتراض به بازداشت عمادالدين باقي
خبرنگار آزاد نادر سيف، 26/8/1386
من همان دم كه وضو ساختم از چشمه عشق
چار تكبير زدم يكسره بر آنچه كه هست
روندگان طريقت ره بلا ورزند
كه مرد راه نينديشد از نشيب و فراز
روز پنجشنبه “انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران” شاهد گردهمايي تني چند از شخصيت هاي سياسي، مذهبي، مطبوعاتي، فرهنگي و و فعالان جامعه مدني براي پاسداشت آزادي بيان و اعتراض به بازداشت عمادالدين باقي بود.
عزت الله سحابي، صالح نيکبخت، محمد سيف زاده، حسن عباسيان، فريبرز رئيسدانا، بهاره هدايت، علي اکبر معينفر، يوسفي اشکوري، علي مزروعي، ابراهيم يزدي، عبدالله مومني، فريده غيرت، هاشم آقاجري و مريم باقي سخنرانان اين مراسم به مجريگري سعيد مدني بودند.
مهندس عزت الله سحابي به عنوان اولين سخنران به جايگاه دعوت شد. سحابي در ابتدا با طرح اين موضوع که «کمتر کسي را به اندازه عمادالدين باقي دلسوز و فعال ديدهام»، گفت :” اگر نظام و دستگاه، چنين فردي و چنين فعاليتهايي را نتواند تحمل کند بايد به عاقبت اين نظام نگران باشيم”. او در ادامه شرائط کشور را از نظر داخلي و خارجي بسيار حساس خواند، به گونهاي که در لبه پرتگاه قرار دارد.
پس از سحابي نوبت به صالح نيکبخت وکيل عمادالدين باقي رسيد تا به شرح سير پرونده مطبوعاتي او در دادگاه انقلاب بپردازد.وي بيان کرد:” ازآنجا که اجازه حضور وکيل در جلسه دادگاه داده نشد، آقاي باقي نيز در اين دادگاه از خود دفاع نکرد.”
سخنران بعدي محمد سيف زاده عضو و نماينده نهاد کانون مدافعان حقوق بود.وي گفت:”محاکمات سياسي و مطبوعاتي صرفا و انحصارا بايد در دادگاه کيفري استان و با حضور هيأت منصفه و بصورت علني برگزار شود. مطلقا نميشود محاکم سياسي و مطبوعاتي را در دادگاههاي غير دادگستري و بدون هيأت منصفه و بصورت غير علني برگزار کرد. بر اين اساس که اتهام باقي مطبوعاتي است، احکامي که براي او صادر شده، غيرقانوني است.”
حسن عباسيان نماينده جمعيت عرب زبان مقيم تهران گفت: ” فعاليت ها و اقدامات باقي منحصر به شهر تهران نبود. تلاشهاي باقي در خصوص زندانيان عرب زبان و اعدامها در خوزستان هم بود. باقي بر محاکمه عادلانه براي اين افراد تأکيد داشت.”
نوبت به فريبرز رئيسدانا، سخنران بعدي اين نشست، رسيد.وي اعلام کرد:”ضرورت دموکراسي براي مردم محروم مانند ضرورت آب براي ماهي است. ” اين اقتصاددان برجسنه ادامه داد: ” دليل بازداشت باقي اين است که باقي با سرشت قدرت موجود ناسازگار است. بازداشتهاي امروز چراغ سبزي براي بيگانگان است.”
سپس نوبت به بهاره هدايت عضو شوراي مرکزي دفتر تحکيم وحدت رسيد. او از دوستان دربندش (مجيد توکلي ، احمد قصابان و احسان منصوري سه دانشجوي دانشگاه اميرکبير، علي عزيزي و علي نيکونسبتي دو عضو شوراي مرکزي دفتر تحکيم وحدت و پدرام رفعتي فعال دانشجويي ) ياد کرد و گفت:”دانشجويان اثبات کردند که صادقترين و پاکترين در زمينه حقوق بشر هستند.”
مهندس معين فر سخنران بعدي شخصيت باقي را شخصيتي که به زندانيان بدون در نظر گرفتن ديدگاه سياسي ياري ميرساند، معرفي کرد و کار باقي را غير سياسي و حقوق بشري دانست و به اين موضوع اشاره کرد که او اخيرا هيچ بيانيه اي را امضا نکرده است.
سپس يوسفي اشکوري نائب رئيس انجمن دفاع از آزادي مطبوعات به نقل از مرحوم نائيني گفت: “وقتي قانون نيست، حاکم هر چه کند حق است و بايد شکر گذار بود که بلاي بيشتري سرمان نياورده است! ” وي در ادامه به سخن سال چهل و دو آقاي خميني اشاره کرد و گفت:” هيچ مرجع صلاحيت داري موجود نيست که به آن شکايت کرد.”
بعد از سخنان حسن يوسفي اشکوري ، بيانيه انجمن ايرانيان طلوع فردا قرائت شد، سپس علي مزروعي رئيس هيأت مديره انجمن صنفي روزنامه نگاران اين پرسش را مطرح کرد که «اگر امثال باقي با آن ويژگيهايي که دارند تحمل نميشوند پس چه کساني تحمل مي شوند؟» و افزود: ” من شرمنده ام که در سايه تشيع ظلمهايي روا مي شود که اصلا منطقي نيست.”
ابراهيم يزدي دبير کل نهضت آزادي ايران سخنران بعدي اين گردهمايي بود. وي سخنان خود را با اشاره به اين سخنان رئيس جمهور که «ايران آزادترين کشور دنياست» آغاز کرد. بر اين اساس اظهار داشت: ” سخني به گزاف نيست!!! هيچ دولتي در دنيا آزادي دولتمردان ما را ندارند.هر کاري که بخواهند انجام ميدهند. هرکس را بخواهند به زندان مياندازند. هر حسينيه و مسجدي را خراب ميکنند. آزادي دولت لجامگسيخته است. بجاي آنکه به درد معلمان برسند آنها را به زندان مياندازند. روزنامه نگاران و دانشجويان نيز همينطور. زنان ما را به چه جرمي ميگيرند؟ کارگر اعتصابي را که به زندان نميفرستند. اين سادهترين کار است. داعيه حکومت از جانب خدا و امام زمان را هم دارند، به مادر ستم ديده بني عامري چه جواب ميدهند؟ همهشان در مرگ دختر دانشجوي همداني مسئول هستند، هيچ کدام نميتوانند بگويند خبر نداشتهاند، همه شان بايد جوابگو باشند.”
نخست وزير دولت موقت در ادامه بر آزادي بدون قيد و شرط زندانيان در شرايط خطير کنوني تأکيد کرد وگفت: “اگر قرار است کسي تقاضاي عفو کند آنها هستند که بايد بعد از رفع مشکل، درخواست عفو کنند. درهاي زندان را باز کنيد و به ملت برگرديد.”
نوبت به عبدالله مومني سخنگوي ادوار تحکيم وحدت رسيد. وي گفت: “باقي نمونه اي مثال زدني در زمينه حقوق بشر است، توجه او به حقوق بشر بعنوان اصل آن است و نه صرفا سياسي.”
فريده غيرت وکيل دادگستري و عضو انجمن حمايت از حقوق زندانيان سخنران بعدي بود. وي گفت:” مقامات متوجه باشند که اگر اتهامي در رابطه با انجمن متوجه باقي است، همه اعضاي هيأت مديره يک مسئوليت مشترک دارند. اگر اتهامي عليه او است اعلام کنيد، همه کارهاي او قانوني است.”
سپس نوبت به هاشم آقاجري استاد دانشگاه رسيد. وي به اين نکته اشاره کرد که اين جلسه به اين اميد است که ((پنبه ها از گوشها در آيند!!)). وي با مقايسه ايران با دو همسايه خود (ترکيه و پاکستان) به اين نکته اشاره کرد که ما به دوره پيشا مشروطيت و حتي پايان صفويه رسيده ايم و خطر جدي است و بر سر دوراهي سرنوشت جنگ و صلح قرار داريم. او در ادامه گفت: “آيا اين بگيروببندها شما را در مقابل دشمن خارجي قوي ميکند؟….اگر به فکر منافع ملي اين سرزمين هستيد با احترام به قانون، وحدت ايجاد کنيد. شرط لازم هرگونه اصلاحي، همبستگي و وحدت همه نيروها حول محور حقوق بشر و دموکراسي و يا يکي از اين دو است. فقط قدرت ملت و طرفداران حقوق انسان ها، در مقابل زور موثر و کار ساز است.”
پايان بخش اين نشست سخنان مريم باقي دختر عمادالدين باقي بود. او ابتدا از حاضران به خاطر پذيرش فراخوان روزنامه نگاران و فعالان سياسي و فرهنگي براي شرکت در اين مراسم و انجمن صنفي روزنامه نگاران به خاطر قبول ريسک ميزباني مراسم تشکر کرد و گفت که پدرش خود را زنداني قلم، فعاليتهاي مطبوعاتي و حقوق بشري ميداند و با افتخار آماده دفاع در يک دادگاه علني و صالح است.
مريم باقي اضافه کرد که پدرش به اتهام نوشتن مقالاتي که خواب عدهاي را برهم زده به زندان افتاده است. اين روزنامه نگار به فشارهايي که بر مطبوعات وارد ميشود تا اخبار مربوط به وضعيت باقي را منتشر نکنند، اشاره کرد و گفت برگزاري اين جلسه نشان ميدهد که ياد باقي، باقي است.
