نامه استاد شيخ علي تهراني از تبعيدگاه چاه بهار در ارتباط با
دروغگوئيهاي رژيم و معناي آزادي و حقوق بش در ايران (1)
بسم الله الرحمن الرحيم
حضور محترم پس از تقديم سلام و التماس دعا عرض ميشود چند روزي است چاه بهارم خواستم با چند كلمه، هم اظهار تشكر كرده و هم ابراز درد دلي نموده باشم. فوت ناگهاني و مشكوك حضرت مستطاب آيت الله آقاي سيد مصطفي خميني طاب ثراه چه خوب درغگوئي هاي اينها را برملا كرد خلق جهان معناي آزادي و مفهوم حفظ حقوق بشر در ايران را فهميدند و بر آن سخت خنديدند واقعاٌ وقاحت را به نهايت رسانيدند هركس چند كلمه اي در فاتحه ايشان صحبت كرد گرفتند دو سه سال از وطن و جايگاهش به شهرهاي دور تبعيد كردند من را كه فقط شب هفتم مغفورله فاحه مختصري در مشهد مقدس مسجد ملاهاشم گرفته و حتي قاري و بلندگوي هم دركار نبود، ديديد از مجد قبا با آن عنف و شدت وبي هيچ مهلتي گرفتند و به دورترين نقاط ايران كه داراي بدترين شرايط زندگي است و بلكه جز براي بومي يقيناٌ قابل تحمل نيست آوردند تعجب در اينجاست كه از هركس پرسيدم چه مقامي من را تبعيد كرده و چرا قرار اقامت اجباري به رويت من نرسيده، كسي جواب نگفت و حتي خودشان هم ميدانستند و استناد به دستور سازمان امنيت مشهد ميكردند جلب و زنداني نمودن بي صدور قرار بازداشت و بي محاكمه، كار معمولي سازمان امنيت ايران بوده و هست ولي تبعيد سازمان امنيت بي انجام تشريفات قانوني براي جز بعضي از مراجع بزرگ، خيال ميكنم بي سابقه باشد و لابد مولود حرم زاده آزادي هاي گوناگون فردي اخير ايران است كه توسط وسايل ارتباط جمعي پي هم ابلاغ ميشود تا با تبليغات بي محتوا، از اين زندان عمومي كه هيچ كس در آن به هيچ وجه مصونيتي ندارد، كشوري آزاد بسازند مرا در اينجا به سازمان امنيت تحويل دادند. كسي كه اسم مرا پرسيد گفت نامه اي به سازمان امنيت مشهد بنويس و از علت تبعيدت پرسش كن و نامه را بما بده برايت بفرسيم گفتم تا حال رسم بوده كه كميسيون حفظ امنيت عمومي، قرار تبعيد را صادر ميكرده و سپس به رويت متهم ميرسانده و امضاء ميگرفته و در آن صيورت اگر متهم اعتراض داشت به دادگستري محل ابلاغ مينمود هنوز كه از هيچ مقامي، قراري به رويت من نرسيده تا بر آن به سازمان امنيت يا غير آن اعتراض كنم.
علي تهراني
1٨ محرم الحرام 1397
1. نقل از نشريه ” پيام مجاهد ” ارگان نهضت آزادي ايران – خارج از كشور، شماره 54، اسفندماه 1356.
