تاريخ: 17/06/1360
اطلاعيه نهضت آزادي ايران به مناسبت سومين سالروز ١٧ شهريور
سه سال پيش در چنين روزي مردم مسلمان و دلير ايران كه در نماز پرشكوه عيد فطر پيمان بسته بودند تا با تظاهراتي عظيم پايههاي استبداد محمد رضاخاني را به لرزه درآورند، به ميعادگاه عشق و خون يعني ميدان شهدا روي آوردند. رژيم شاه نيز كه بيش از پيش پايههاي حكومت خود را متزلزل ميديد و به زعم خود براي بقاء راهي جز تكرار١٥ خردادي ديگر و كشتار و سركوبي وسيعتر نمييافت، نيروهاي نظامي و امنيتي خود را به سركردگي خسروداد خائن در ميدان شهدا مستقر ساخته بود. بدين ترتيب روز سرنوشتساز مبارزه عليه سفاكترين رژيم ايران فرا رسيده بود و مردمي كه سلاحي جز ايمان و خلوص به راه خويش نداشتند بايد يكي از دو راه شهادت يا فرار و شكست را برميگزيدند. راه مردم مسلمان مبارز ايران شهادت و پيروزي بود.
از آن روز بزرگ شايد مهمترين واقعه را بايد وحدت و كمك بيشائبه مردم دانست كه خانههاي خود را سنگر مبارزه كرده و آن را پناهگاه تظاهركنندگان و زخميان كرده بودند و جانهاي خود را سپر بلاي زخميان مبارز قرار داده بودند. در آن روز خونين مردم هر چه داشتند از جان شيرين گرفته تا دارائي خود در راه پروردگار و آزادي ملت خويش بر طبق اخلاص گذارده بودند. در آن روز يكي از سربازاني كه نميتوانست شاهد كشتار بيگناهان و شريك ظالمان باشد، فرمانده عمليات نظامي را به قتل رسانيد و با اين كار اسطوره انسجام ضدمردمي ارتش را به يك باره فرو ريخت و خود نيز بلافاصله به خيل شهدا پيوست. هر چند آن جمعه خونين شهداي بسياري بر جاي گذاشت ليكن ميوههاي شيريني براي رهايي مردم رنجديده ما به ارمغان آورد:
١٧ شهريور مردم مؤمن ايران را براي دنبال كردن خواستههاي برحق خود و مبارزه عليه استبداد و استعمار راسختر كرد. انقلاب اسلامي را گسترش داد و حربه ارعاب و كشتار مردم را بلا اثر ساخت. رژيم شاه كه ساعاتي چند پس از كشتار ميدان شهدا گمان ميكرد كه تا ٣٠ سال (!) ديگر مبارزه مردم سركوب شده است، از فرداي همان روز خود را با بسط اعتصابات و تكبيرهاي شبانه كه جهاني را به لرزه در ميآورد مواجه ديد و عاقبت پس از گسترش اتحاد مردم و راهپيمايي بينظير تاريخ در ايام تاسوعا و عاشورا دريافت كه آخرين سلاح خويش را نيز از دست داده است و انقلاب راه پيروزي مرحله نخست خود را به سرعت طي ميكند. . .
آنچه مردم را به اين مبارزه عظيم برانگيخته بود، حضور انگيزههاي عميق و شعارهاي اساسي رهايي از سلسله استعمار و استبداد بود. اين واقعي بودن شعارها، استمرار و قاطعيت رهبري انقلاب بالاتر از همه اتكاء بيشائبه به پروردگار و دوري از خودبيني و خواستهاي شخصي و گروهي بود كه پيروزي اين انقلاب را فراهم آورد. اما دشمنان انقلاب اسلامي ما نيز آرام ننشستند و با علم به اين حقايق كوشيدند تا صفوف مردم را جدا سازند و شعارهاي اصلي اسلامي را منحرف سازند و وحدت مردم را چه از طريق تفرقهافكني و شايعهسازي و خواستهاي گروهي و چه از طريق القاء انگيزههاي گوناگون غير اصولي كه قبلاً سخني از آن در ميان نبود به تشتت بكشانند. درسي كه بايد ما از ١٧ شهريور بياموزيم اين است كه در برابر اين دسايس براي تداوم و حفظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي راهي جز دنبال كردن شعارهاي واقعي مردم و مطرح ساختن خواستههاي برحق جامعه نميتوان گزيد زيرا كه مردمي متحد و مؤمن را هيچ نيرويي نميتواند به شكست بكشاند و با حصول اتحاد مردم و به خواست پروردگار بزرگ راهي جز پيروزي پيموده نخواهد شد.
نهضت آزادي ايران كه در طول مبارزات ديرينه خود بخصوص در سالهاي ٥٦ و ٥٧ همواره براي رهايي مردم تحت ستم از سلطه استبداد و استعمار در صف مقدم مبارزه تلاش ميكرده است و از عوامل اصلي برگزاري نماز عيد فطر و راهپيماييهاي عظيم تاسوعا و عاشورا و اربعين برنامهريزي و سازماندهي بسياري حركات قبل از پيروزي انقلاب موجب گسترش و تعميق انقلاب بوده است. در سومين سالروز شهداي جمعه ١٧ شهريور پيوند ناگسستني خود را با شعارها و آرمانهاي به حق مردم محروم جامعه تأكيد ميكند و عليرغم همه تهمتها و برچسبهاي ناچسب هيچگاه تحت تأثير جوسازيها قرار نخواهد گرفت و براي تحقق هدفهاي مردمي انقلاب اسلامي و رهايي ملت از سلطه استبداد و استعمار و استثمار بر اساس تعاليم نجاتبخش اسلام به وظايف انساني و اسلامي خود عمل خواهد كرد و همچنان به اعتقاد اسلامي خود استوار است. اين وعده خداست كه «العاقبه للمتقين» و وعده خدا حق است.
نهضت آزادي ايران
