شماره: 422/4/21
تاريخ: 09/08/1362
تلگرام به رهبر انقلاب در مورد حمله به نهضت
تلگرام شهري
بسمهتعالي
حضور محترم رهبر انقلاب و بنيانگزار جمهوري اسلامي ايران امام خميني
با سلام و امتنان قبلي، براي مزيد اطلاع و رفع شبهات محتمل اجازه ميخواهيم تظلم خواهي و جرياني را با عرض معذرت به استحضارتان برسانيم و بذل عنايتتان را بخواهيم. يقيناً توجه فرمودهايد که بعد از نطق قبل از دستور مورخ 20/5/62 آقاي مهندس بازرگان در مجلس شوراي اسلامي و طرح مسئله انتخابات مجلس آينده جنجالي از اعتراض و هتاکي در همان جلسه و موجي از تحريف و سوءتعبير، همراه با توهين و تهمت عليه ايشان و نهضت آزادي ايران در بعضي از روزنامهها و مجلات و در مصاحبههاي برخي از مقالات بالا برپا گرديد که گويي اسم از آزادي بردن در جمهوري اسلامي ايران بعد از پنج سال و خواستار انتخابات آزاد بر طبق قانون اساسي شدن فعل حرام فاجعه آفرين و جرم نابخشودني است و منطق و متانت بايد با طعن و خشونت پاسخ داده شود. خوشبختانه از طرف مقام رهبري در خطاب به ائمه جمعه روز سوم آبانماه 62 و همچنين از طرف آيه الله منتظري در روز بعد تذکر و تأکيدهاي به جا در اهميت حياتي انتخابات قريبالوقوع و ضرورت دقت به لحاظ موازين قانوني وآزادي و رعايت عدالت در ميان داوطلبان، به عمل آمد، به طوري كه گفتگوي از انتخابات و آزادي، از ممنوعيت و مجرميت خارج گرديد. رياست جمهوري در مصاحبه خود با روزنامه جمهوري اسلامي مورخ 18 مهرماه با اعلام اينکه «انتخابات آينده مجلس جزءآزادترين و پرشورترين و بهترين انتخابات خواهد بود» به گروهها اطمينان دادند که «دولت در کار آنها هيچ اخلالي نخواهد کرد و هرچه ميخواهند در مورد کانديداهايشان تبليغات انتخاباتي کنند.» نهضت آزادي از ايشان تشکر نموده تذکر داد که لازمه قانوني بودن و آزادي انتخابات علاوه بر عدم انحصار به طرز فکر خاصي تأمين امنيت از طرف دولت نيز ميباشد و همچنين اجازه و امکان روزنامه و اجتماع و استفاده بالسويه از رسانههاي گروهي ضرورت دارد. معالأسف و عصر همان روز جمعه 6 آبانماه که در خطبه نماز جمعه فرموده بودند: «خدمت امام رسيده و به معظم له اطمينان دادهام که انتخابات با سالمترين و شيرينترين شکل برگزار خواهد شد»، مردم تهران و کساني که از خيابان استاد شهيد مطهري عبور ميکردند به عنوان طليعه آزادي و آرامش و شيريني موعود، شاهد غوغاي عجيب و صحنه دلخراش در برابر ساختمان محل نهضت آزادي شدند. فريادهاي ناسزا و شعارهاي تهديد عليه سران نهضت و خود نهضت ميشنيدند که منجر به حمله و هجوم به ساختمان و شکستن نردهها و درها براي ورود به طبقات و اطاقها گرديد. دفاتر نهضت را اشغال نموده، پروندهها و کتابها و اثاث و اوراق را به پايين ميريختند. به در و ديوارها فحش و شعارهاي سرخ نوشته و بر سر آقايان دکتر يزدي، مهندس صباغيان و مهندس توسلي ريخته به طور وحشيانهاي با مشت و لگد و ناسزاهاي رکيک شديداً مضروب و مجروحشان ساخته معناي امنيت و حاکميت قانون و شيريني آزادي انتخابات را به آنان چشاندند. اينها گروه مسلح و سازمان يافتهاي بودند، سواره و پياده در حدود سيصد نفر مجهز به وسايل لازم از جمله براي باز کردن گاوصندوق که در اين نوع ضربات سابقه داشتهاند و با بعضي از آن افراد در حمله ليلهالقدر سال قبل آَشنايي پيدا کرده بوديم. اسفانگيزتر از هر چيز اينکه با وجود اطلاع و استمدادي که بلافاصله پس از تجمع آنها از كميته مرکزي و شهرباني به عمل آمده بود و تلفني که در آخرين لحظات خدمت جناب آقاي مهدويکني براي نجات همکارانمان شد، مأموران اعزامي کميته و سپاه و نمايندگان دادستاني انقلاب علاوه بر تعلل و تأخير در حضور، از دخالت و ممانعت از عمليات تخريبي و غارت و ضرب و شتم متجاوزان خودداري ميکردند و چنين مينمود که هماهنگي و همکاري وجود دارد. بهانه يا مستمسک اين حمله و هجوم و خرابکاريها احتمالاً تحريکي بوده است که از طرف سخنران پيش خطبه نماز جمعه به عمل آمده، گفته بوده است که «ورشکستههاي سياسي قصد دارند راهپيمايي برپا کنند راهپيمايي ورشکستهها که دلشان نسوخته بلکه دماغشان سوخته است…» در حالي که نه تنها قصد راهپيمايي وجود نداشت و دعوت براي يک سمينار در داخل ساختمان شده بود اصلاً به دليل عدم موافقت وزارت كشور از برقراري سمينار صرفنظر کرده در ورودي نهضت را بسته و پردهاي آويخته بوديم که سمينار برگزار نميشود. از اعضاي نهضت کسي در ساختمان جز سه نفر آقايان فوقالذکر و سه نفر از جوانان که آنها نيز مضروب و سپس از طرف کميته بازداشت شدند، حضور نداشت و اين عده بنا به خواسته وزارت کشور براي همکاري با کميته در برقراري نظم و آرامش آمده بودند. شش روز قبل کتباً به وزارت کشور و نيروهاي انتظامي خبر از قصد تشکيل سمينار داده درخواست حفظ امنيت کرده بوديم. بعد ازظهر جمعه ضمن آنکه هيچگونه ابراز حرف و حرکت يا تجمع و تحريک از طرف نهضت و مدعوين به سمينار به عمل نيامده بود اصولاً نيت ما از چنين اقدام يعني تمنا و تأمين آزادي انتخابات چيزي جز ايفاي حق و وظيفه و خيرخواهي براي مملکت و انقلاب نبود زيرا که عقيده داشته و داريم که قانون اساسي ميثاق ملي و اسلامي انقلاب و رکن حياتي بقاء جمهوري اسلامي ايران است و تا انتخابات نمايندگان با رعايت صادقانه و اجراي عادلانه قانون اساسي در شرايط تساوي و آزادي انجام نگردد، زحمات و مبارزات و فداکاريها و شهادتها به باد فنا رفته، ديکتاتوري و استبداد و استيلاي خارجي وارث غاصب انقلاب خواهد گشت و به فرموده خودتان ديکتاتوري تدريجاً پا باز ميکند.
نهضت آزادي انتظار نداشت و مصلحت مملکت و آبرو و حيثيت جمهوري اسلامي اقتضا نميکرد که چنين رفتار خلاف اسلام و قانون و انسانيت با ما به عمل آيد و به دنيا اعلام شود که در ايران آزادي و امنيت وجود ندارد. حتي اوامر رهبري و وعدههاي رسمي رياست جمهوري با اين سرعت و سهولت نديده گرفته شود.
نمايندگان دادستاني انقلاب تهران نيز که حکم کتبي براي جلوگيري از اتلاف اسناد نهضت و جمعآوري آنها داشتند آنچه را که متجاوزان به ساختمان و ضاربين فرصت نکرده بودند متلاشي و متفرق و خارج کنند به عوض آنکه به ما تحويل دهند يا اگر قرار است با خود ببرند ميبايستي با حضور نمايندگان نهضت و صورت مجلس کردن بوده باشد، پس از اخراج سه نفر آقايان مصدومين و انتقالشان به خانه آقاي مهندس صباغيان (ظاهراً در اثر دخالت و دستور جناب آقاي مهدويکني) در سراسر شب اقدام به جمعآوري و بردن آنها به دادستاني کردند که تجاوز ديگر و تصرف و تضييع حق محسوب ميشود.
با معذرت مجدد از تصديع و تفصيلي که باعث و مقصر آن ما نبوديم، قضاوت در قضيه و اتخاذ تصميم را به خودتان واگذار مينماييم.
چنين اعمال و برخوردهايي را که نهادهاي غيرمسئول يا مقامات رسمي و رسانههاي گروهي با ما دارند، اگر جلوگيري و جبران نشود طبعاً چنين تلقي خواهد شد که دستگاه حاکم خواسته است هر صدا و حرکت ناموافق با خود و عمل به وظيفه امر به معروف و نهي از منکر يا حق انتخاب کردن و انتخاب شدن از ناحيه ملت را در نطفه خفه کند.
در هر حال نهضت آزادي ايران با آنکه حق و وظيفه شرعي دفاع از انقلاب اصيل و خدمت به جمهوري اسلامي را پافشاري براي تأمين آزادي انتخابات و تحقق حقوق افراد ملت ميداند، مغرور به صحت تشخيص خود نبوده تعصبي ندارد و اگر رهبري انقلاب طرح مسئله انتخابات از طرف ما و خواستن آزادي واقعي و اجراي قانون اساسي را خلاف شرع و به زيان جامعه ميدانند و انتخاب اصلح بايد بدست گروه خاص صورت گيرد. صريحاً و مستقيماً ابلاغ فرمايند. ما در نهضت آزادي را بسته کناري خواهيم نشست.
اللّهم وفقنا لما تحّب و ترضي.
تهران 9 آبانماه 1362
با درود و دعاي
نهضت آزادي ايران
