شماره: 428/4/21
تاريخ: 21/08/1362
نامه به آقاي ناطق نوري وزير كشور
در مورد مصاحبه ايشان روزنامه جمهوري اسلامي
جناب حجتالاسلام ناطق نوري
وزير کشور جمهوري اسلامي ايران
با سلام و آرزوي توفيق در شناخت و اعتراف به حقايق براي جنابعالي،
لازم ميدانيم به حکم وظيفه امر به معروف و نهي از منکر و توصيه به حق
مطالبي پيرامون مصاحبه اختصاصي شما با روزنامه جمهوري اسلامي (شماره
1282 مورخ چهارشنبه 11 آبان 1362) به استحضارتان برسانيم تا چنانچه
ندانسته گفتهايد به تصحيح گفته خود بپردازيد و بدينوسيله به روشن شدن
اذهان و دور شدن از خشم ايزد منان کمک فرماييد.
مقدمتاً بايد بگوييم که ما در صدد نيستيم درباره داوريهاي جنابعالي
از قبيل «موات» خواندن نهضت و يا «نداشتن چهره موجه» سخن بگوييم. از
اين قسمت با کرامت ميگذريم و تنها يادآور ميشويم که انتظار ميرفت
جنابعالي بدانيد که کسي، آن هم در مقام وزارت کشور قانوناً اجازه هتک
حيثيت شهروندان را ندارد. ما به مطالب خلاف واقعي که در اين مصاحبه
آمده است به شرح ذيل اشاره ميکنيم تا اگر انصاف داريد به تصحيح آن
بپردازيد:
1ـ فرمودهايد «نهضت در تاريخ 3/8/62 نامهاي براي ما فرستاد که در
آن نامه درخواست موافقت با برگزاري اين ميتينگ را کرده بود.» چنين
مطالبي انسان را به ياد داستان معروف «خسن و خسين هر 3 دختران معاويه
هستند» مياندازد. اولاً نهضت آزادي ايران در تاريخ 30/7/62 و نه در
تاريخ 3/8/62 نامهاي به وزارت کشور فرستاده است و دليل روشن صحت ادعاي
نهضت علاوه بر تصويرنامه نهضت و تلگرافات کميته مرکزي و شهرباني که
ضميمه است دفاتر نامههاي وارده وزارت کشور ميباشد. ثانياً در اين
نامه تقاضايي وجود نداشته و تنها برگزاري سمينار را به اطلاع وزارت
کشور رساندهايم. ثالثاً در اين نامه به هيچ وجه سخني از «ميتينگ» وجود
ندارد و جنابعالي به ناحق استنباط خود را به نهضت نسبت دادهايد. در
اينجا بايد بگوييم که ممکن است نامه نهضت که در روز 30/7/62 به وزارت
کشور داده شده است چهارروز بعد به اطلاع جنابعالي رسانيده باشند که در
اين صورت نيز حق بود مساله را عيناً و با صراحت با ما و مردم در ميان
بگذاريد.
2ـ فرمودهايد «اين سمينار هم مانند سمينارهايي است که در جامعه
تشکيل ميشود و در روزنامهها هم نوشته ميشود.» آقاي وزير ما هم
علاقمنديم که به جاي پخش اطلاعيه بتوانيم سمينارها و جلسات خود را در
روزنامهها اعلام کنيم و براي خود و مدعوين مشکلاتي مانند آنچه پيش آمد
فراهم نسازيم ولي جنابعالي به عنوان وزير کشور جمهوري اسلامي و به
عنوان عضو شوراي مرکزي حزب حاکم به خوبي ميدانيد که روزنامههاي
کثيرالانتشار که متعلق به بنياد مستضعفان بوده و تحت نظارت معاون نخست
وزير در امور بنياد اداره ميشوند حاضر نيستند حتي با اخذ بهاء،
آگهيهاي تسليت و کلاسهاي سياسي – عقيدتي نهضت آزادي ايران را به اطلاع
مردم برسانند. اگر حاکميت برخلاف قانون همه درها را به روي حزبي قانوني
چون نهضت آزادي ببندد آيا چارهاي جز پخش اطلاعيه آن هم در سطح محدود
(نه آنطور که جنابعالي گفتهايد که در سطح شهر پخش شده است) ميماند؟
3ـ شما سمينار نهضت آزادي را «ميتينگ» نام نهاده و بدينوسيله تجاوز
به ساختمان نهضت را قانوني جلوه دادهايد. اولاً همانطور که اعلام شده
است اين سمينار در ساختمان نهضت که گنجايشي کمتر از پانصد نفر دارد
برگزار ميشد و همه کس ميداند که در فضايي بدين کوچکي نميتوان
ميتينگ برگزار کرد. ثانياً اگر جمعيت بيشتري به دعوت ما پاسخ مثبت
ميداد مأمورين کميته و شهرباني قانوناً ميتوانستند به آساني و براي
جلوگيري از سد معبر آنها را به خانههايشان برگردانند. ثالثاً اگر هم
ادعاي باطل جنابعالي را پذيرفته و اين سمينار را ميتينگ نام نهيم باز
هم چنين گردهمايي طبق تبصره 2 ماده 6 قانون احزاب که ميگويد:
«تشکيل اجتماعات و راهپيمايي طبق اصل 27 قانون اساسي آزاد است ولي
برگزاري آنها در پارکها، ميادين و معابر عمومي منوط به کسب مجوز از
وزارت کشور است».
تنها زماني نيازمند به اجازه وزارت کشور است که در پارکها و معابر
عمومي برگزار شود و روشن است که محل برگزاري اين گردهمايي داخل ساختمان
نهضت آزادي ايران و نه در پارک، معبر و يا ميداني بوده است. ضمناً توجه
داريد که اين ماده احزاب را مکلف به مطلع ساختن وزارت کشور در موارد
گردهماييهاي داخلي نمينمايد و نهضت با حسن نيت و داوطلبانه طي نامه
شماره 413/4/21 مورخ 30/7/62 مراتب را به اطلاع وزارت کشور رسانيده
است.
4ـ فرمودهايد: «بنده دستور دادم که به منطقه رفته و مردم را متفرق
کنند تا به ساختمان نهضت و افرادشان حمله نشود». آقاي وزير اگر راستي
شما چنين دستوري داديد بايد بگوئيم، کارکنان حوزه مسئوليت شما ظاهراً
کمترين ارزشي براي دستوراتتان قائل نبوده و عملاً آن را اجرا
نکردهاند. زيرا اين کارکنان نه تنها مردم را متفرق نساختند بلکه خود
جزء مردم بودند و به عنوان نمونه حتي يک نفر از مهاجمين را دستگير
نساختند. هم اينان بودند که پارهاي اسناد و اموال نهضت را به کميته
مرکزي بردند.
5ـ فرمودهايد: «ملتي که دارد کشته ميدهد و براي حفظ استقلال و
آزادي ميجنگد آيا درست است که بعد عدهاي بيايند و بگويند که ما
ميخواهيم سميناري براي تأمين آزادي انتخابات تشکيل دهيم؟»
پاسخ سئوال شما روشن است. اولاً اصل نهم قانون اساسي که خونبهاي
شهيدان است صريحاً گفته است که:
«در جمهوري اسلامي ايران آزادي و استقلال و وحدت و تماميت ارضي کشور از
يکديگر تفکيک ناپذيرند و حفظ آنها وظيفه دولت و آحاد ملت است. هيچ فرد
يا گروه يا مقامي حق ندارد به نام استفاده از آزادي به استقلال سياسي،
فرهنگي، اقتصادي و نظامي و تماميت ارضي ايران کمترين خدشهاي وارد کند
و هيچ مقامي حق ندارد بنام حفظ استقلال و تماميت ارضي کشور آزاديهاي
مشروع را هر چند با وضع قوانين و مقررات، سلب کند».
ثانياً آيا وزير کشور چنين ملتي، حق دارد خودسرانه اين اصل را زيرپا
بگذارد و کساني که اجراي آن را مطالبه کردهاند مورد اتهامات ناروا
قرار دهد. ثالثاً اگر آزاديهاي مصرحه در قانون اساسي حکمفرماست بهتر
بود اجازه داده ميشد که چنين سميناري برگزار شود و همه مردم بدانند که
آنان که درخواست تأمين آزادي انتخابات را دارند گروهي دروغگو ميباشند.
ولي آقاي وزير بگذاريد ما سئوال شما را به صورت ديگري مطرح نموده
بپرسيم «ملتي که دارد کشته ميدهد و براي حفظ استقلال و آزادي ميجنگد
آيا درست است که حق حضور آزادانه در يک گردهمايي قانوني را نداشته
باشد».
6ـ فرمودهايد: «همواره امام امت هم به رأي مردم و آزادي انتخابات
تأکيد فرمودهاند». جناب آقاي وزير کشور آيا سزاوار است عليرغم تاکيد
امام امت اينگونه با کساني که براي تأمين آزادي انتخابات ميکوشند
برخورد خصمانه کنيد؟
7ـ فرمودهايد: «همان شب ميبينيد که راديوهاي بيگانه شروع به
تبليغات بر ضد جمهوري اسلامي مينمايند و ميگويند که در ايران حتي به
اندازه تشکيل يک سمينار هم آزادي نيست». آقاي وزير در حالي که نهضت
تسليم درخواست مخالف قانون وزارت کشور شده و سمينار را لغو نموده بود و
مراتب را طي پردهاي که بر ديوار خارجي ساختمان دفتر نصب کرده بود به
اطلاع عموم رسانيده بود اگر وزارت کشور وظيفه قانوني خود را در حفظ
امنيت شهروندان انجام ميداد و مانع تهاجم به نهضت ميگرديد آيا براي
راديوهاي بيگانه خوراکي فراهم شده بود؟ راستي اگر وزارت کشور حمله به
دفاتر احزاب را خلاف قانون ميداند چرا جلوگيري ننموده و درصدد توقيف
و محاکمه متخلفين برنميآيد؟
جناب آقاي وزير کشور بايد بگوييم همانطور که «سمينار تأمين آزادي
انتخابات» توانست از اولين گام آزادي انتخابات را اثبات کند، مصاحبه
جنابعالي نيز به خوبي توانست صحت اطلاعات و يا حسن نيت و بينظري
جنابعالي را آشکار سازد. گواه عاشق صادق در آستين باشد.
ما در برابر اين آزاديکشيها و بيعدالتيها چارهاي جز صبر نداريم.
تنها به حکم وظيفه خطير امر به معروف و نهي از منکر و توصيه به حق
گهگاه اقدامي نموده و خود را به خطر مياندازيم واميدواريم که بتوانيم
در پيشگاه الهي روسياه نباشيم.
ربنا آتنا من لدنک رحمه و هيئي لنا من
امرنا رشدا
نهضت آزادي ايران
21/8/62
