اعلاميه بمناسبت فرا رسيدن عاشورا
اندوه بزرگي كه در ظهر عاشورا بر قلب مبارك سيدالشهداء سايه گسترده بود غم شهيد شدن فرزندان، برادران، برادر زادگان و اصحاب عزيزش نبوده اندوه تاراج اموال و اسارت زن و فرزند نبوده غم جان هم نميخورد و بر مصائب دلخراش بازماندگانش بسيار اندوه نميبرد مسلمانان جملگي به ويژه حضرتش كه شاگرد داناي مكتب محمدي (ص) بوده به سنت اسلامي عادت كرده بودند كه با جان و مال و زن و فرزند و تجارت و آسايش و همه نعمات در راه خدا و در راه گسترش آئين الهي و استقرار نظم اسلامي بكوشند و همه را نثار راه حق نمايند. نه، هرگز از اين حيث آنچنان اندوهگين نبود. غم بزرگي كه جانش را ميفرسود غم اسلام بود. اسلامي كه او و پدر بزرگوار و جد اكرمش (ص) و شهداي بدر و احد و حنين و….. همه چيزشان را در راه اعتلاء كلمهاش فدا كرده بودند. در آن دقايق تيره و جانفرسا كه ارتش يزيد آخرين سرباز اسلام را از دم تيغ ميگذراند آخرين مدافع اسلام از جهان ميرود… كه بايد انسانيت را با فضيلت و تقوا و ايثار و شجاعت بپرورد. در زير رژيم ديكتاتوري سياه يزيد و همدستانش متروك ميماند. برادران مسلمانش اسير ارتش يزيد و محكوم حكم جابرانهاش ميشوند و اصول تعاليم و قوانين اسلام زير پاي حكام خائن بني اميه لگدمال ميگردد.
اين اندوه بزرگ بود كه قلب پرعطوفتش را سخت ميفشرد و همه غمهاي او را بدست فراموشي ميسپرد.
مسلمانان، شاگردانان مكتب حسيني (ع)
آيا در اين عاشورا باز آن دقايق با اندوه بزرگ و جانفرسايش فرا نرسيده است؟ باز هم اسلام آن گوهر والائي كه همه شهداي تاريخ امت محمدي (ص)… خون خود را در راهش باختهاند و غربت و مصيبتي سخت نيفتاده است صدق رسول الله: بدء الاسلام غريبا وسيعود غريبا ـ روزي فرا ميرسد كه اسلام بار ديگر غريب و بيياور گردد.
امروز همان روز است شما بياييد دست بدست هم دهيم همچون زنجيري پولادين پشتيبان يكديگر باشيم و بسان بنياني مرصوص با دشمن اسلان روبرو شويم.
مبارزه كنيم و در جهاد شورانگيز خود داد اسلام را از جباران و حاميان استعمارگرشان بستانيم.
بپاخيزيد
نهضت آزادي ايران
سال ۴۲
