شماره: 1508
تاريخ:31/04/1374
نامه سرگشاده به رئيسجمهوري
جناب آقاي هاشمي رفسنجاني رياست محترم جمهوري اسلامي ايران
با سلام
جنابعالي در مصاحبه اخير خود با خبرنگار شبكه سيانان، كه متن آن در شماره مورخ 12/4/74 روزنامه كيهان درج شد، در پاسخ اين سوال كه: «آيا دولت و رژيم انقلابي پس از 16 سال آنقدر احساس امنيت نميكند كه به احزاب مخالف اجازه شركت در انتخابات بدهد؟» پاسخ دادهايد:
«احزاب آزادند، الان هم تعداد زيادي حزب ثبت شده داريم. معمولاً احزاب آنقدر ضعيفند كه وقتي وارد انتخابات ميشوند در جامعه برد زيادي ندارند. همين حالا گروههاي زياد سياسي تشكيل شده كه ميتوانند در انتخابات شركت كنند. شايد شما يك حزب خاص را مثال بزنيد كه مشكل خاص خودش را دارد.»
نهضت آزادي ايران به حكم وظيفه سياسي و اجتماعي خود لازم ميداند كه نكاتي را در رابطه با پرسش و پاسخ فوق به اطلاع جنابعالي و هموطنان عزيز برساند:
1ـ منظور از آزادي احزاب در فرهنگ سياسي و نظامهاي دموكراتيك، آزادي براي احزاب مخالف و گروههاي دگرانديش ميباشد و گرنه «ثبتنام» دهها يا صدها حزب و گروه موافق و ميدان دادن به طرفداران حاكمتي نشانهاي از سعه صدر و تحمل حاكمان نسبت به منتقدين خود محسوب نميشود.
قبل از انقلاب نيز احزاب فراوان و بعضاً فراگيري مانند «ايران نوين»، «مردم» و «رستاخيز» وجود داشتند ولي خود شما هم چنين امري را به حساب آزادي احزاب نميگذاشتيد. اصولاً در هيچ نظام استبدادي و توتاليتر هم مانعي براي تشكل سياسي موافقين حاكميت وجود ندارد، بلكه چنين تشكلهايي مورد تشويق نيز قرار ميگيرند.
2ـ در مورد ضعيف بودن احزاب، اولاً اگر به نظر شما احزاب آنقدر ضعيف هستند كه مردم در انتخابات اقبالي به آنها نميكنند، چه نگراني و واهمهاي از دادن آزادي و امكان فعاليت سياسي به آنها وجود دارد؟ و چرا نميگذاريد كه در عمل برد آنها و ميزان مقبوليتشان در ميان مردم محك زده شود؟ ثانياً شما به خوبي واقفيد كه ضعيف بودن احزاب و به طور كلي نهادهاي مردمي در اين سرزمين به خاطر سركوب ملت در دوران استبداد 2500 ساله شاهنشاهي و بياعتنايي و عدم تمايل دولتهاي بعد از انقلاب، به نام اسلام، نسبت به حقوق و آزاديهاي مصرح مردم در قانون اساسي بوده است. اگر به راستي رشد و بالندگي نهادهاي مستقل مردمي را در همه سطوح موجب تعادل و پايداري نظام ميدانيد، چرا ميدان تمرين و تقويت آنها را به بهانه ضعيف بودنشان محدود ميسازيد؟
شما كه حكومت خود را تداوم ولايت اميرالمؤمنين علي(ع) ميدانيد به خوبي آگاهيد كه آن امام بزرگوار در عهدنامه مالك اشتر او را به تربيت نفس و رياضت دادن به آن در تحمل انتقادات تلخ مردم و رفق و مدارا با مخالفين توصيه كرده و فرموده است: «اگر هدف تو از حكومت رشد و برپايي مردم در راه حق (تقويهم علي الحق) بوده باشد، بايد از اين كار استقبال كني تا عذري نزد خالق داشته باشي.»
3ـ در مورد «گروههاي زيادي كه تشكيل شده و ميتوانند در انتخابات شركت كنند» واقعاً اين گروههاي سياسي كجا هستند، برنامه آنها چيست و چه التزامي در برابر مردم دارند؟
جناب آقاي هاشمي
شما به خوبي ميدانيد كه شركت احزاب در انتخابات مستلزم كاري طولاني با مطالعه و برنامهريزي در ماههاي قبل از برگزاري انتخابات ميباشد كه چنين امري براي احزاب غيروابسته يا منتقد حاكميت در شرايط بسته بودن دفتر، توقيف نشريات، ممنوعيت اجتماع و برقراري ارتباط سياسي با مردم و محروميت استفاده از رسانههاي جمعي و درج نظريات در نشريات رسمي غيرممكن است. در واقع دعوت شما از احزاب براي شركت در انتخابات صرفاً دعوت اعضا و علاقهمندان آنها به «رأي دادن» در روز انتخابات، آن هم فقط به نامزدهايي كه از فيلتر تنگ حاكميت گذشته باشند تلقي ميشود و مسلماً چنين امري در عرف سياسي «آزادي انتخابات» به شمار نميرود.
4ـ اگر منظور جنابعالي از يك حزب خاص كه مشكل خاص خودش را دارد نهضت آزادي ايران است، بهتر بود كه اين «مشكل خاص» را صريحاً بيان ميفرموديد تا هم خبرنگار مذكور و هم كليه هموطنان عزيز متوجه ميشدند كه به راستي چه انگيزه و دليلي براي محروم ساختن حزب مورد نظرتان از حقوق اجتماعي وجود دارد. آيا بهتر آن نيست كه مشكلات خاص را با معيارهاي قانون اساسي محك بزنيم و خود را از موضعگيري شخصي و گروهي در برابر كساني كه ديدگاههاي متفاوتي با ما دارند آزاد سازيم؟
در پايان، نهضت آزادي ايران كه يك حزب غيردولتي سياسي ـ اسلامي با سابقه 33 ساله مبارزاتي و شناخته شده در سطح جهاني به عنوان اپوزيسيون ميباشد مصراً خواستار آن است كه قيد و بندهاي مصنوعي و غيرقانوني كه از سوي مسئولان و مقامات رسمي مانند وزارتخانههاي كشور و اطلاعات و يا از طريق گروههاي ظاهراً نامرئي ولي شناختهشده انحصارطلب بر سر راه فعاليت آزادانه و گسترش اين حزب و ساير احزاب و گروههاي سياسي دگرانديش قرار داده است برداشته شود تا حاكميت در برابر سوال اساسي راجع به آزادي احزاب پاسخ قانعكنندهاي داشته باشد و آزادي واقعي جايگزين آزادي ادعايي گردد.
با احترام
نهضت آزادي ايران
تيرماه 1374
