شماره: 1620
تاريخ: 1/9/76
نامه سرگشاده نهضت آزادي ايران به مديريت دانشگاه صنعتي اميركبير
جناب آقاي دكتر رهايي
رياست محترم دانشگاه صنعتي اميركبير
با سلام و آرزوي توفيق در خدمت به ايران و اسلام و رشد و توسعه علم و دانش
چنانكه مطلع هستيد، جمعي از دانشجويان دانشگاه صنعتي اميركبير كه با نام «جامعه مستقل دانشجويي» فعاليت ميكنند، به منظور بحث و بررسي علمي درباره حادثه بزرگ 13 آبان 58 و گروگانگيري، ميز گردي ترتيب داده و از دبيركل نهضت آزادي ايران (آقاي دكتر ابراهيم يزدي، معاون نخست وزير و وزير امور خارجه در دولت شادروان مهندس بازرگان) نيز براي شركت در آن دعوت كرده بودند. در اجابت اين دعوت، آقاي دكتر يزدي در ساعت 8 صبح روز سهشنبه 27/8/76 به همراه آقاي دكتر فريداعلم در دانشگاه حضور يافتند. در حدود 30 دقيقه بعد، فردي كه خود را مسئول حراست آن دانشگاه معرفي ميكرد، به همراه كساني كه ظاهراً از بيرون دانشگاه آمده بودند، به آقاي دكتر يزدي تكليف كردند كه از دانشگاه خارج شوند. ايشان از پذيرش خواسته آنان امتناع ورزيده و تذكر دادند كه موضوع در حيطه صلاحيت و مسئوليت مديريت دانشگاه ميباشد. با وجود اين و به رغم حضور رئيس محترم دانشكده صنايع، آنها همچنان اصرار به خروج و تهديد به بازداشت كردند، ولي آقاي دكتر يزدي ضمن رد درخواست غيرقانوني كساني كه خود را مأموران امنيتي معرفي ميكردند، به رياست دانشكده صنايع اظهار داشتند كه به دعوت دانشجويان آمدهاند و اگر مسأله و مشكلي وجود دارد، صرفاً بايد از جانب مديريت دانشگاه اعلام شود. ايشان همچنين اعلام كردند كه سياست نهضت آزادي ايران همواره پرهيز از هرگونه اغتشاش و ناآرامي بوده، آن را به نفع روند توسعه و تحقق جامعه مدني نميداند و به همين دليل، حتي اگر مديريت دانشگاه مسألهاي با دانشجويان نداشت ولي تشكيل جلسه را مخل نظم اعلام ميكرد، ما از تصميم لغو جلسه تبعيت ميكرديم.
در نهايت و با توضيحات رياست محترم دانشكده صنايع، آقاي دكتر يزدي آمادگي خود را براي خروج از دانشگاه به همراه مأموران حراست و امنيت اعلام كرده و از محوطه خارج شدند. پس از خروج ايشان، برخي از اعضاي ديگر ميز گرد نيز براي ورود به دانشگاه مراجعه كردند. به خانم اعظم طالقاني اجازه ورود به دانشگاه داده نشد و آقاي دكتر پيمان نيز كه در مسجد دانشگاه حاضر شده بودند به نحو موهني از دانشگاه بيرون برده شدند.
حال سؤال اساسي اين است كه آيا مديريت دانشگاه اميركبير بر طبق ضوابط و اصول عمل ميكند يا بر طبق اولويتهاي سياسي مورد نظر خود؟
در روز شنبه 24/8/76، انجمن اسلامي دانشجويان اميركبير از آقاي دكتر سروش براي ايراد سخنراني دعوت كرده بود. اما مقامات دانشگاه، با كمك و حمايت كساني كه خود را «انصار حزبالله» معرفي ميكردند، مانع ورودشان به دانشگاه و برگزاري سخنراني ايشان شدند. با وجود آن كه انجمن اسلامي دانشجويان اميركبير نهادي رسمي و با سابقهاي طولاني بوده و اين برنامه در چارچوب ضوابط و مقررات اجرا ميشد، اشكالتراشي مديريت و مأموران مانع برگزاري سخنراني گرديد.
در روز دوشنبه 26/8/76، گروهي كه خود را بسيج دانشجويي معرفي ميكند، با حمايت نماينده نهاد رهبري، جلسهاي عليه نهضت آزادي ايران ترتيب داده و علاوه بر توزيع بيانيههاي خود در سطح دانشگاهها، در روزنامهها (از جمله سلام مورخ 25/8/76)، تشكيل كنفرانس عليه نهضت آزادي ايران را تبليغ كرده بود. معلوم نيست كه مديريت دانشگاه در چارچوب چه ضوابطي به يك گروه دانشجويي اجازه ميدهد كه عليه يك حزب سياسي سخنراني كند، اما حاضر نيست كه به نماينده همان حزب اجازه پاسخگويي به ايرادات بيجا و بياساس معاندين را بدهد. عجيبتر آن كه وقتي دانشجويان به اين عملكرد اعتراض ميكنند، مقامات مسئول دانشگاه به اين بهانه متوسل ميشوند كه گويا «نهضت آزادي ايران غيرقانوني است». آيا اين منطق در يك محيط علمي قابل پذيرش است؟ آيا با تمسك به اين شيوهها انتظار داريد كه دانشجويان ادعاي بيطرفي سياسي شما را باور كنند؟ مديريت دانشگاه اميركبير از چه سياست و ضابطهاي تبعيت ميكند؟ از سياستهاي اعلام شده رئيس جمهور منتخب مردم، يا از تمايلات سياسي گروههاي شكست خورده در انتخابات؟ آيا بهتر و نزديكتر به شيوههاي علمي رايج در محيطهاي علمي نبود كه مديريت دانشگاه، همزمان با دادن مجوز به عوامل مخالف نهضت آزادي ايران، از نماينده نهضت آزادي نيز براي حضور در آن سخنراني و اداي توضيح و ايراد دفاع دعوت مينمود تا دانشجويان بهتر قضاوت كنند؟
آيا عمل يك طرفه مديريت دانشگاه تحريك عليه اكثريت قريب به اتفاق دانشجوياني كه به جامعه مدني و برنامه رئيس جمهور منتخب اعتقاد دارند و ميخواستند كه با برگزاري ميز گرد و بحث و مناظره آزاد سطح دانش و بينش سياسي خود را بالا ببرند، محسوب نميگردد؟
نهضت آزادي ايران در تاريخ 29/7/76 در نامه سرگشادهاي به شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت صراحتاً اعلام كرده است كه حاضر به پاسخگويي به هرگونه سؤال، ايراد، انتقاد و يا اعتراض نسبت به سياستها و عملكردهاي خود در پيش و پس از انقلاب ميباشد و از چنين اجتماعات دانشجويي صميمانه استقبال مينمايد.
نهضت آزادي ايران درخواست ميكند كه با توجه به برنامهاي كه به دعوت نماينده نهاد رهبري، توسط بسيج دانشجويي در روز دوشنبه 26/8/76 در آن دانشگاه انجام يافت، متقابلاً در جلسه مشابهي به ايرادات و اتهاماتي كه در آن جلسه مطرح شده است پاسخ گويد.
هيئت اجرايي
نهضت آزادي ايران
