نامه سرگشاده به رئيسجمهور مبني بر رفع محدوديت از آيتالله منتظري
جناب آقاي سيد محمد خاتمي
رياست محترم جمهوري
با سلام و دعاي خير
بار ديگر محرم حسيني و سالگرد قيام سالار شهيدان عليه ستمگران فرا رسيد و نمايشگاه والاترين آثار هنري در عاشوراي ارزشهاي انساني برپا گرديد. سالگرد نهضت كربلاـ كه به حق آن را الگوي آمرين به معروف مينامند و چند سالي است در ايران هفته اول محرم را به اين عنوان نامگذاري كردهاندـ امسال در شرايطي برگزار گرديد كه آيتالله منتظري، يكي از شجاعترين عاملان اين فريضه كه اصلاح امت را با انتقاد و امر به معروف و نهي از منكر در اساسيترين موضوعات مبتلابه مملكت طلب كرده است، از ماهها قبل در خانه خويش محصور و محبوس گرديده است.
جناب آقاي رئيسجمهور
با آنكه قانون اساسي انجام اين فريضه را به عنوان حقي براي مردم نسبت به يكديگر و دولت و ملت به صورت متقابل تعريف كرده است، همانطور كه ميدانيد اين فريضه عمدتاً و غالباً نظارتي است از جانب ملت بر عملكرد مسئولان به خاطر حفظ سلامت نظام و كنترل كساني كه به دليل در دست داشتن مواضع اصلي قدرت، انحرافشان هزاران بار خطرناكتر از انحراف افراد ملت است. آيا بهتر نيست كه به جاي حساسيت فوقالعاده و تشكيلات گستردهاي كه براي كنترل مردم ايران به اين نام مصروف ميگردد، يا حداقل در كنار آن، براي ملت هم سهم ناچيزي در اين قضيه مقرر گردد؟
جناب آقاي رئيسجمهور
همان گونه كه خود بهتر ميدانيد در مكتبي كه مدعي و منادي ولايت است، اميرالمؤمنين علي(ع) انتقاد از زمامداران (النصيحة لائمة المسلمين) را وظيفهاي بر عهده ملت به نفع مسئولان معرفي كرده است كه اگر آن را ايفا نكنند، زمامداران «حق» خواهند داشت از آنان مطالبه نمايند! همچنان كه وقتي حضرتش به ولايت رسيد، مصرانه مردم را به انتقاد و حقگويي در برابر حكومت خود دعوت كرد و از كنار كشيدن و بيتفاوتي و سكوت در برابر عملكردها مؤكداً برحذر داشت.(1)
وقتي كه آن پاكسرشت پرهيزكار خود را در موضع حكومت مصون از خطا نميداند(2) و مردم را براي حفظ سلامت نظام دعوت به مراقبت و مشورت به خاطر «عدالت» مينمايد، چه كسي ميتواند مدعي «معصوميت» و خطاناپذيري باشد؟
جنابعالي در برابر خداوند متعال و ملت به كتاب خدا سوگند ياد كردهايد كه از حقوق مردم پاسداري كنيد. مردم ميپرسند به حكم كدام دادگاه صالحهاي اين فقيه عاليقدر از ابتداييترين حقوق مدني خود محروم شده و در منزل تحت نظر قرار گرفته است؟ گفته ميشود محاصره منزل ايشان و جلوگيري از ديد و بازديدهاي حتي خانوادگي، بر طبق تصميم و رأي شوراي امنيت ملي است. آيا قانون اساسي به شوراي امنيت ملي چنين اجازهاي ميدهد؟ مردم ميپرسند در كدام دادگاه به اتهامات ايشان رسيدگي شده و حكمي عليه ايشان صادر گرديده است؟ آيا شوراي امنيت ملي حق قضاوت دارد؟
محدوديتهاي اعمال شده در مورد ايشان تا آن حد است كه در ايام نوروز، مأموران اطلاعات تنها اجازه دادند بستگان درجه يك، آن هم به مدت حداكثر دو دقيقه، بتوانند با ايشان ديدار داشته باشند.
آيا مسئولان اطلاعاتي كه رفع حصر و مانع از منزل و مجلس درس آن مجتهد مجاهد را تلويحاً موكول به تعهد سكوت و تسليم ميكنند، به دست خود نظام را از نصيحت ناصح اميني كه جز اصلاح قصد و هدف ديگري ندارد محروم نمينمايند؟
فرض كنيم سخنان ايشان گزنده و به گمان عدهاي گزافه بوده باشد. در اين صورت، به مصداق «ان كان كاذباً فعليه كذبه»، اگر دروغگو باشد سخن نادرست او دامن خودش را خواهد گرفت، ولي اگر در آنچه هشدار ميدهد صادق باشد، عدم توجه به سخنش مصيبتي مرگبار براي ملت و مسئولان به بار ميآورد.
جناب آقاي رئيسجمهور
آيا اين رويه بر حقي است كه به انتقاد تنها از يك زاويه و يكسويه نگريسته شود و همواره انتقادكننده مورد مذمت و ملامت قرار گيرد؟ آيا بهتر نيست آنچنان كه حضرت علي(ع) در منشور جاودان حكومتي خود توصيه كردهاند، زمامداران نيز «رياضت» تحمل مخالفت را تمرين كنند و اعتراض و انتقاد مخالفان را به جاي تهديد و تنبيه، با توضيح و تبيين صريح آنچه مورد نقد قرار گرفته است از خود دور سازند.(3) به اين ترتيب، آنان هم با ملت مدارا كردهاند و هم عذري نزد خداوند خواهند داشت كه اگر قصد و هدفشان به جاي سيادت و سروري، تربيت مردم و تقويم آنها بر راه حق باشد، چنين شيوهاي محبوب خالق و خلق خواهد بود. اگر چه شنيدن انتقاد، نظير هر سخن حقي تلخ است، اما خداوند تحمل آن را براي كساني كه عاقبت را آرزو ميكنند آسان كرده است.
جناب آقاي رئيسجمهور
مردم به مواضع مثبت جنابعالي در اين امر و مشكلات و موانعي كه براي حل اين معضل داريد واقفند، اما از رئيس جمهور منتخب خود انتظار دارند، همچنان كه در مسأله شهرداري تهران عمل نمود، از موقعيت كليدي خود به عنوان نماينده واقعي ملت استفاده كرده، قبل از آن كه دامنه اغتشاشاتي كه برخي از شهرهاي مركزي را فرا گرفته و اعتراضات عميق ملت مظلوم و علماي برجسته دين در شهرهاي مذهبي گستردهتر گردد، چارهاي براي باز كردن اين گره نسنجيده بينديشيد و راهي پيدا كنيد تا با آزاد كردن ايشان از بند محدوديتهاي اعمال شده، اين لكه ننگ از دامن جمهوري اسلامي ايران زدوده گردد. در همين راستا، امضاكنندگان زير رفع بلاقيد و شرط محدوديتهاي اعمال شده عليه آيتالله منتظري را از جنابعالي خواستارند.
بدون شك، نگاه داشتن حرمت حافظان حريم شرع و حقوق مردم، نمادي از تجليل امام حسين(ع) و ياران شهيدش در ايام محرم است.
با احترام
29 ارديبهشت 1377
1. (فلا تكفوا عن مقاله بحق او مشوره بعدل)
2.(فاني لست في نفسي بفوق ان اخطي او امن ذلك من فعلي الا ان تكفيالله من نفسي ما هو املك به مني)
3. (و ان ظنت الرعيه بك حيفاً فاصحرلهم بعذرك و اعدل عنك ظنونهم باصحارك فان في ذلك رياضه منك لنفسك و رفقاً برعيتك و اعذاراً تبلغ به حاجتك من تقويمهم عليالحق)
عنايتالله اتحادـ مهندس ابوالفضل بازرگانـ مهندس عبدالعلي بازرگانـ محمد بستهنگارـ صفا بيطرفـ عباس پوراظهريـ دكتر حبيبالله پيمانـ دكتر غلامعباس توسليـ مهندس محمد توسليـ مهندس مجيد تولائيـ دكتر سيد محمدمهدي جعفريـ ابوالفضل حكيميـ عبدالكريم حكيميـ رسول دادمهرـ حسين درويشـ تقي رحمانيـ احد رضاييـ دكتر رضا رئيسطوسيـ دكتر حسين رفيعيـ دكتر يدالله سحابيـ مهندس عزتالله سحابيـ مهندس علي سلطانزادهـ هدي صابرـ مهندس هاشم صباغيانـ سيد احمد صدرحاجسيدجواديـ اعظم طالقانيـ مهندس اكبر طاهريـ مهندس محمد طاهري قزوينيـ محمدجعفر عماديـ رضا عليجانيـ دكتر سيد علياصغر غرويـ دكتر غفار فرزديـ دكتر حسن فريداعلمـ دكتر نظامالدين قهاريـ مهندس محسن محققيـ دكتر ماشاءالله مديحيـ مصطفي مسكينـ مهندس رضا مسموعيـ مهندس علياكبر معينفرـ دكتر محمد ملكيـ سعيد مدنيـ مهندس لطفالله ميثميـ وحيد ميرزادهـ خسرو منصوريانـ مهدي ناطقيـ مهندس محمود نعيمپورـ محمود نكوروحـ مهندس محمدتقي نكوفرـ مهندس سيد حميد نوحيـ دكتر هادي هاديزادهـ دكتر ابراهيميزديـ حسن يوسفياشكوري
