شماره: 1/1687
تاريخ:20/05/1378
اعتراض به مواضع اخير صدام حسين
صدام حسين در سخنراني خود به مناسبت يازدهمين سالگرد جنگي كه به دست او بر ايران تحميل شد و از راديو و تلويزيون عراق پخش گرديد براي توجيه شكستهاي پيدرپي خود، به عبث سعي كرد تا گذشته پرافتخار ايران را زير سئوال برده و رهبران ايران را به سرقت انديشههاي تمدن عراق متهم كند. همه دنيا و مجامع بينالمللي صدام را آغازگر دو جنگ با دو كشور همسايه خود ايران و كويت ميدانند. نامبرده جهت جبران اين شكست و تجاوزگري، هر از گاهي چنين مطالبي را ميگويد ولي پس از گذشت چند سال به جاي تن دادن به تعهدات و مصوبات مجامع بينالمللي هر روز سخن بيهوده جديدي بر زبان ميآورد.
نهضت آزادي ايران در بيانيه مورخه ارديبهشت 1367 خود تحت عنوان “هشدار پيرامون تداوم جنگ خانمانسوز، نامه سرگشاده به رهبر انقلاب” از اين كه تداوم جنگ بعد از فتح افتخارآميز خرمشهر نتوانست “صدام جاني بالفطره و ديوانه خطرناك” و يك “موجود مخوف، منفور و جنايتكار” را “مثل عقرب در همان حركت اول زير پاي خود له كند” اظهار تأسف نمود. جنگ تحميلي اگر چه با پذيرش قطعنامه 598 بدون نتيجه مطلوب و ملموس به پايان رسيد و به مسابقه خون و خرابي پايان داد، اما متأسفانه مقامات ادارهكننده و تصميمگيرنده جنگ اجراي مفاد قطعنامه سازمان ملل را پيگيري نكردند و در نتيجه هيچ نوع قرارداد صلحي ميان ايران و عراق به امضا نرسيد و تكليف خسارات جنگ نيز روشن نشد. بلكه برعكس، در مواردي، نظرات جانبدارانه از وي نيز مشاهده گرديد و اين امر آنچنان موجب گستاخي صدام شده است كه او بتواند امروز مطالبي خلاف واقع و تحريككننده عليه ايران بيان كند.
نهضت آزادي ايران ضمن محكوم كردن اين سخنان بياساس صدام از دولت ايران ميخواهد كه براي اجراي همه جانبه قطعنامه 598 – از جمله مواد مربوط به استرداد باقيمانده اسراي ايراني در عراق و رسيدگي به غرامتهاي وارده به ايران و نحوه پرداخت آنها – از طريق سازمان ملل متحد، عراق را تحت فشار قرار دهد و هر نوع بهبود روابط ميان دو كشور و آزادي سفر زائران ايراني به عتبات را به حل اين مشكلات مشروط نمايد.
نهضت آزادي ايران
