بازرگان شاه را به «مباهله» دعوت كرد
چهار دهه پس از پيروزي انقلاباسلامي در يادداشتي از محمد توسلی
محمد توسلی: قلاب اسلامي سال ٥٧ ريشه در مطالبات تاريخي ملت ايران دارد؛ مطالباتي كه از مبارزات صدساله ملت ما دنبال ميشده است. از دوره جنبش مشروطه، نهضت ملي تا سال ٥٧ مشكل اصلي جامعه ما حضور فرهنگ استبدادي و حاكميت و سلطه شاهان و اقتدارگرايان در جامعه بوده است. بيدارگران و اصلاحطلبان ما بيشتر بحث محدود كردن اختيارات قدرت و استقرار و حاكميت اراده مردم و به زبان امروز، آزادي، دموكراسي و حقوق بشر را دنبال ميكردند. ميخواستند انسان بر سرنوشت خويش حاكم باشد تا توسعه در جامعه ميسرشود. ريشه تاريخي انقلاب در عمق تاريخ ما بوده و در هرمرحله يك گام بلند برداشته شده است. در انقلاب ٥٧ مردم شعار آزادي سر ميدادند كه از مظالم شاه وابزارسركوبش يعني ساواك به ستوه آمده بودند. از طرفي از حضور امريكا و سلطه آن بيزار بودند و شعار استقلال ميدادند. ضمنا ملت ما مردم مسلماني بودند و ميخواستند ارزشهاي اسلامي در مناسباتشان حاكم باشد. لذا شعار جمهوري اسلامي ميدادند.
از شهريور ٢٠ تا بهمن ٥٧
اين شعارها با هم يك هماهنگي و انسجامي داشتند. انقلاب در فرآيندي شكل گرفته است كه لااقل پس از شهريور ٢٠ و رفتن رضاخان و فضاي بازنسبي كه دركشور ايجاد شد برميگردد. در آن شرايط افكار نو در جامعه مطرح ميشود. هم ايدههاي ماركسيستي و هم ايدههاي انديشه نو ديني مطرح ميشود. نيروهاي ملي هم حضور مييابند و مقاومت ميكنند و زمينههاي رشد حركت مردم را فراهم ميكنند.
