شماره: 797/4/21
تاريخ: 5/12/1363
نامه به وزير كشور و درخواست پيگيري عاملين حمله به مراسم 22 بهمن
حجت الاسلام جناب آقاي ناطق نوري
وزير كشور
محترماً نهضت آزادي ايران بر طبق معمول سنواتي خود، به مناسبت بزرگداشت سالروز پيروزي انقلاب اسلامي برنامهاي را در روز 22 بهمن 63 تدارك ديده بود و بر طبق معمول خود مراتب را كتباً به اطلاع وزارت كشور رسانيده بود. اگرچه قانون اساسي و مقررات مصوبه تشكيل جلسات عمومي در داخل ساختمان نهضت را بلامانع دانسته و برگزاري آن را موكول به موافقت وزارت كشور ندانسته است معذلك و به اين دليل كه وزارت كشور قانوناً مسئول حفظ امنيت افراد و اجتماعات و ابنيه و غيره ميباشد و نيروهاي انتظامي را، اعم از شهرباني و كميتههاي انقلاب زير نظر مستقيم و تحت فرمان خود دارد، نهضت آزادي ايران مراتب را به اطلاع وزارت كشور رسانيد تا وزارت كشور با توجه به اطلاع و شرايط و مسئوليتي كه دارد، تصميم و دستورات مقتضي را به مسئولان انتظامي ابلاغ نمايد، كه بر حسب قانون و مقررات به وظيفه خود عمل كنند. و در غيراينصورت چنانچه وزارت كشور، با هر دليل و نيتي عدم موافقت خود را با برگزاري جلسه عمومي اطلاع داد، نهضت آزادي آن را رعايت نموده و از حق قانوني خود صرفنظر كرده و از برگزاري مراسم خودداري نمايد، همانطور كه در سمينار تامين آزادي انتخابات در 6 آبانماه 62 و يا مراسم سالگرد پيروزي انقلاب در 21 بهمن 63 در مسجد لبنان اصفهان به علت عدم موافقت وزارت كشور از برگزاري آنها خودداري نمود.
در مورد برنامه برگزاري سالگرد پيروزي انقلاب در 22 بهمن 63، در دفتر نهضت آزادي در خيابان مطهري وزارت كشور موافقت خود را به مسئولين شهرباني ابلاغ نمود و روزنامه كيهان نيز بر اين اساس با درج آگهي نهضت موافقت و اقدام مينمايد.
در روز دوشنبه 22 بهمن 63 از ساعت 9 صبح، درحاليكه چند صد نفر جمعيت در داخل ساختمان نهضت حضور به هم رسانيده بودند، ابتدا حدود 50 نفر در برابر ساختمان نهضت تجمع كرده با دادن شعارهاي موهن عليه نهضت و سران آن از ورود كساني كه قصد شركت در مراسم را داشتند ممانعت ميكردند. به تدريج بر تعداد اين افراد افزوده ميشد به طوريكه حوالي ساعت 30/10 به حدود 200 تا 300 نفر مسلح و غيرمسلح بالغ گرديد. مهاجمين ابتدا با پرتاب سنگ و آجر و شكستن شيشههاي محل مراسم، سخنراني را يك بار بر هم زدند و پس از پايان سخنراني از دو طرف به ساختمان حمله كرده با بالا رفتن از ديوارها و شكستن پنجرهها وارد محل مراسم شده به ضرب و شتم و يا اهانت به شركتكنندگان در مراسم از زن و مرد، پير و جوان پرداختند. سپس به تمام طبقات ساختمان هجوم برده و هرچه را در دسترس و مقابل خود يافتند خراب نمودند. اسناد و مدارك سياسي ـ تاريخي، آرشيو و كتابخانه را تماماً يا از بين بردند يا همراه خود از ساختمان خارج نمودند. وضع مهاجمين كاملاً نشان ميداد كه آنها اشخاص متفرقه و عادي نيستند و تجهيزاتشان از قبيل بيسيم، تريلي دولتي، ماشينهاي نمرهدار و بينمره و موتورسيكلت بيانگر آن بود كه عمليات از قبل سازمانيافته و هماهنگ شده است. افراد شناخته شدهاي از سپاه و كميته نيز در ميان آنان وجود داشتند.
طي اين مدت علاوه بر مأمورين و مقامات مسئول انتظامي دادستان شهرستان تهران و معاون قائم مقام كميته مركزي انقلاب اسلامي در ساختمان متعلق به شهرباني در مقابل ساختمان نهضت حضور داشته و آشوبگران در حضور اين مقامات مرتكب اين عمليات ايذائي تخريبي و ضرب و شتم مردم ميشدند. در حوالي ساعت 2 بعدازظهر پس از آنكه مهاجمين برنامه و ماموريت خود را به اتمام رسانيدند افراد كميته و مامورين انتظامي ساختمان را در اختيار گرفته و شركتكنندگان در مراسم، رهبران و فعالين نهضت را با وسائل نقليه خود از محل بيرون بردند. سپس دفتر و ساختمان نهضت كه در اختيار مامورين قرار گرفته بود لاك و مهر گرديد. در جريان اين تهاجم تعداد زيادي از مهمانان و اعضاي نهضت مضروب, مجروح و بعضاً در بيمارستان بستري شده و تحت درمان قرار گرفتند.
از حوالي ساعت 30/9 صبح تا آخرين لحظات مراتب توسط نمايندگان نهضت به اطلاع مقامات ذيربط از جمله وزارت كشور (مسئول حراست)، كميته مركزي انقلاب (حجتالاسلام سالك)، دادستان شهرستان تهران (حجتالاسلام ميرعمادي) و معاون پليس تهران رسانيده ميشد.
درحاليكه از همان ساعات اوليه روز با مشاهده حضور اخلالگران امنيت عمومي، خطر حمله و وخامت اوضاع به اطلاع مسئول حراست مقيم در وزارت كشور رسانيده ميشد، و بنا به اظهار نامبرده، مراتب مرتباً به اطلاع مقام وزارت ميرسيده است معذلك نامبرده پاسخ ميداده است كه بر طبق گزارشاتي كه به وي رسيده اوضاع آرام و تحت كنترل است درحاليكه ساختمان از دو طرف در محاصره مهاجمين قرار گرفته بود و خروج مردم از ساختمان با خطرات شديد جاني براي آنان همراه بود. مسئول حراست از ما ميخواست كه مردم ساختمان را ترك نموده و متفرق شوند با وجودي كه با اين نظر هم موافقت كرديم اقدامي براي متفرق ساختن مهاجمين از اطراف ساختمان به عمل نيامد تا مردم بتوانند با امنيت محل را ترك كنند. وقتي از قائم مقام كميته انقلاب اسلامي مركز خواسته شد كه چون مهاجمين وقعي به اخطارهاي مامورين شهرباني نميگذارند بنابراين نيروهاي كميته به مامورين شهرباني كمك نمايند تا مهاجمين متفرق شده و شركتكنندگان در مراسم نهضت با امنيت محل را ترك كنند، اظهار داشتند كه تامين امنيت مراسم به شهرباني محول شده و به ما دستور دادهاند كه نيروي كميته مركزي در اين امر دخالتي ننمايد.
اما وقتي كار از كار گذشت و توطئه انجام شد، مامورين كميته با شهرباني همكاري كردند و ساختمان را در اختيار گرفتند ولي به جاي آنكه ساختمان را به ما تحويل دهند، از ورود ما به ساختمان ممانعت نموده و آن را لاك و مهر كردهاند.
حمله به مراسم نهضت آزادي به مناسبت بزرگداشت پيروزي انقلاب اسلامي و ضرب و شتم مردم, ورود به عنف به ساختمان و تخريب آن و ايجاد رعب و وحشت در زن و مرد و پير و جوان مصداق عيني از اخلال در امنيت عمومي و حقوق اجتماعي ميباشد كه متاسفانه تا آنجا كه ما اطلاع داريم در طي آن نيروي انتظامي حتي يكنفر را هم به اين اتهام بازداشت نكردند و مهاجمين آزادانه پس از ختم برنامه خود، محوطه را ترك نمودند. ولي به جاي آن، مامورين كميته كه شركتكنندگان در مراسم را به كميتههاي منطقه 3 (خيابان پارك) و منطقه (تهرانپارس) برده بودند، در آنجا از آنان بازجوئي كردند و حتي تعهد كتبي مبني بر عدم شركت در برنامههاي نهضت آزادي مطالبه و بعضاً دريافت نمودهاند. علاوه بر اين مامورين كميته محتويات دفاتر ما را اعم از اسناد سياسي ـ تاريخي و كتب و غيره به كميته مركزي انقلاب در ميدان بهارستان حمل نمودهاند.
اين اعمال خلاف در سالروز پيروزي انقلاب اسلامي در برابر چشمان بهتزده صدها نفر از هموطناني كه براي بزرگداشت انقلاب در محل اجتماع كرده بودند، در شرايطي كه صدها مدعوين و خبرنگار خارجي به دعوت دولت ايران در تهران حضور پيدا كرده بودهاند شديداً به اعتبار و حيثيت جمهوري اسلامي لطمه زده و حكايت از عدم كفايت و يا عدم تمايل مقامات مسئول به حفظ امنيت اجتماعات قانوني مينمايد.
وزارت كشور با ناتواني و اطلاعاتي كه داشته است اگر قادر به جلوگيري از اين توطئه از قبل سازمانيافته نبوده ميتوانسته است عدم موافقت خود را، نظير برنامه مسجد لنبان اصفهان اطلاع دهد. ما هم نظير همان برنامه عمل كرده و صرف نظر مينموديم. اما چرا وزارت كشور اين كار را نكرد؟ چرا وزارت كشور مانع همكاري كميته مركزي با شهرباني گرديد؟ چرا كاري را كه در ساعت 30/1 بعدازظهر انجام دادند، در ساعت 10 صبح انجام ندادند تا چنين آبروريزي براي دولت جمهوري اسلامي پيش نيايد؟ آيا تعمدي در كار بوده است؟ و دست مرموزي مانع شده تا اين توطئه به وقوع بپيوندد؟ آيا مقامات تصميمگيرنده باطناً تمايلي به حفظ امنيت مردم نداشته و با اجراي اين توطئه موافق بودهاند؟ ما قضاوتي در اين موارد نميكنيم ولي پيگيري جدي آنها را در مصلحت مملكت و دولت ميدانيم.
ما ضمن اعتراض به ظلمي كه در حق نهضت آزادي و مدعوين ما و به انقلاب اسلامي در سالروز پيروزي آن، و به جمهوري اسلامي شده است, ميخواهيم كه مسئله توسط وزارت كشور به طور جدي پيگيري شود تا معلوم گردد چه عواملي مانع از آن گرديد كه وزارت كشور به وظايف و مسئوليتهاي قانوني خود عمل كند و مانع از اجراي اين توطئه كه قطعاً به زيان اعتبار و آبروي جمهوري اسلامي تمام شد، گرديد.
ما از شما ميخواهيم محل و دفتر نهضت را به ما عودت دهيد و مسئله تهاجم به نهضت را جداً پيگيري كنيد و مراتب را به اطلاع عموم برسانيد.
نهضت آزادي ايران
5 اسفند 63
