«دکتر یزدی در سال ۷۶ کاندیدای راست را بر چپ ترجیح می‌داد؛ چون معتقد بود راست‌ها آغشته به اقتصاد بخش خصوصی‌اند که این به آزادی نزدیک‌تر است»

ناصر آملی، مسئول سازمان عدالت و آزادی در خراسان رضوی، روز شنبه در مراسم بزرگداشت مرحوم دکتر ابراهیم یزدی در حزب کارگزاران سازندگی ایران-خراسان رضوی، گفت:  بنده عضو نهضت آزادی نیستم؛ اما به دوستی با آنان افتخار می‌کنم. مرحوم یزدی، چکیده عقلانیت و اخلاق و از لحاظ علمی بسیار بلند مرتبه بود. این مرتبه اخلاقی بدان حد بود که در جایی‌که امام فرمودند که از نهضت جدا و رییس جمهور شوید؛ مرحوم دکتر یزدی گفت که من به بازرگان و نهضت آزادی پشت نمی‌کنم! آدم‌های بزرگ کسانی هستند که وقتی به آنها نزدیک می‌شویم، از بزرگیشان کم نمی‌شود. مرحوم دکتر یزدی از جمله این افراد بود. وظیفه آقای گرجی و سایرین این است که شیادی‌ها و تهمت‌ها علیه ایشان را برملا سازند. نهضت آزادی از دل جبهه ملی ایران بیرون آمد. در میان اعضای جبهه ملی افراد مذهبی زیادی بودند، مرحوم یزدی یکی از این افراد بود. اما به دین به مثابه ایدئولوژی و راهنمای عمل نگاه نمی‌کردند. نهضت وجهه مذهبی و ایدئولوژیک جبهه ملی بود. از جبهه ملی جدا شد؛ اما در مقابل جبهه ملی قرار نگرفت؛ بلکه در کنارآن ایستاد.  دکتر یزدی نماینده جریان راست در نهضت آزادی بود. ایشان همواره با مسائل عقلانی رفتار می‌کرد و هیچ‌گاه روی حرفهای خودش پافشاری نداشت. به عبارت دیگر در مواضع سیاسی‌اش مواضع ابطال‌ناپذیر نداشت و همواره به ‌سیاست به مثابه علم (امر تجربی) نگاه می‌کرد. ما از مشروطه به بعد یک‌سره داریم تفاله‌های خود را می‌جویم. یک‌سره از نردبانی که عده‌ای انداختند دوباره بالا می‌رویم. در انقلاب هم به تجربه‌ها نگاه نشد. محو ایدئولوژی‌های ناکجاآبادی شدیم و در همان‌ها گرفتار گشتیم. شما اگر عنصر اخلاقی نباشید، نمی‌توانید خود را اصلاح کنید. هنر دکتر یزدی این بود که خیلی زود متوجه اشتباهات روشنفکران چپ شد. نهضت آزادی‌ها خیلی زود متوجه شدند که دموکراسی در جامعه ما بر عدالت اولویت دارد و ما اصلاح‌طلبان آن را دیر متوجه شدیم. ابتدا باید به سمت دموکراسی برویم و سپس به سمت توزیع عادلانه منابع. مارکس هم می‌گوید تئوری من به درد جوامع غربی می‌خورد. در جوامع شرقی آن چنان دیکتاتوری مستحکم است که عدالت در مقابل دیکتاتوری قرار می‌گیرد، نه در مقابل سرمایه‌داری.  مرحوم دکتر یزدی آزادی را بر عدالت مقدم می‌دانست. ایشان در سال ۷۶ می‌گفت من کاندیدای راست را بر چپ ترجیح می‌دهم؛ چون راست‌ها آغشته به اقتصاد بخش خصوصی‌اند که این به آزادی نزدیک‌تر است. وقتی قدرت اقتصادی دست مردم افتاد، قدرت سیاسی هم پشت سر آن می‌آید.