2051
18/11/1386
در سوگ احمد بورقانی
اگر پیش از این در غم توقیف روزنامهها و مجلات سوگوار میشدیم، حال باید در سوگ پرواز انسانهایی باشیم كه به كالبد مطبوعات مسیحوار میدمیدند و آتش آزادی را پاس میداشتند. احمد بورقانی فراهاني و رفتنش داغ آن همه آزادی ستیزی وآزادي سوزی را زنده كرد.
بورقانی یك روزنامهنگار بود اما در موسم كوتاهي در تاریخ سرزمین عزيزمان بر جایی نشست كه قرار بود با مسوولیتش در معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد و در یكي از چند بهار ناكام مطبوعات ایران، حقوق همصنفانش و بالاتراز آن آزادی بیان را پاس دارد و گسترش دهد.
ثمره دوران خوش بورقانی این بود كه بر درخت كهنسال روزنامهنگاری ایران شاخههای تازهای رویید و میوههای شيريني به بار آمد. بگذریم از اینكه دستاورد خجسته بورقانی تا واپسین روزهاي زندگيش او را به دادگاه میكشاند و در معرض این سوال قرار میداد كه چرا آزادی؟
تن خسته بورقانی امروز در جمع ما نیست. اما او اسوه همه آنهایی است كه گام در راه قلم میگذارند و زبان سرخ و سرسبزی دارند. حالا میتوان در افقی كه با طلوع مشروطیت روشن شده است بورقانی را ایستاده در كنار دهخدا، صوراسرافیل و فاطمی ديد.
نهضت آزادي ايران در گذشت دور از انتظار شادروان احمد بورقاني را با تاثر فراوان به خانواده محترم ،دوستان واصحاب مطبوعات، فرهنگ و سياست صميمانه تسليت مي گوید و خدمات ارزشمند اين شخصيت فرهنگي را در زمينه توسعه آزادي مطبوعات و نمايندگي مردم در مجلس ششم مي ستايد.
نهضت آزادي ايران
