محمد رضا جلایی پور

راشد غنوشی، رهبر حزب نهضت تونس، در این مقاله‌ی مهم که دیروز در مجله‌ی فارِن‌اُفِرز منتشر شد توضیح داده است چرا بعد از ۳۵ سال تجربه و مبارزه، ۸۰ درصد اعضای حزب نهضت رای دادند که این حزب رسما «اسلام سیاسی» را پشت سر بگذارد و به جای «حزب اسلامی» خود را «حزب مسلمانان دموکرات»ی بخواند که در چارچوب یک دموکراسی فرادینی فعالیت می‌کند. غنوشی توضیح می‌دهد چطور عبور از استبداد و شرایط جدید و آزادی رقابت سیاسی عادلانه‌تر به این حزب امکان داد که از یک جنبش اسلامی به یک حزب حرفه‌ای سیاسیِ مسلمانان دموکرات تبدیل شود و برای کمک به جدایی نهادیِ دین و سیاست از اعضایش بخواهد که همزمان به عنوان واعظ و رهبر دینی عمل نکنند و رخصت بدهند که نهادهای دینی فراجناحی و فراسیاسی شوند، در حوزه‌ی اختصاصیِ نهاد دین تخصصی‌تر عمل کنند و قانون و نهادهای سیاسی نیز فرادینی و میزبان رقابت عادلانه‌ی سیاسی میان گروه‌های متکثر شوند.

در مورد سیاست‌های حزب نهضت برای کمک به افزایش سهم زنان در سیاست و اقتصاد، بسط عدالت اجتماعی و رفاه در تونس، اقدامات ریشه‌ای برای تقویت امنیت و کاهش زمینه‌های تروریسم، آموزش ۶۰۰ هزار نفر برای کمک به رونق بازار کار و کارآفرینی، و سازش‌ها و ائتلاف‌های این حزب برای تقویت بنیان‌های نهادهای دموکراتیک در تونس هم توضیحات روشن و روانی می‌دهد. صرف نظر از موضع‌مان نسبت به کارنامه و چرخش حزب نهضت تونس، به نظر می‌رسد در دهه‌های پیش رو تجربه‌ی این حزب مورد توجه احزاب مسلمانانِ دموکرات و نوگرا در سایر جوامع مسلمان‌نشین باشد و به نظرم خواندنش برای علاقمندان به اصلاحات سیاسی و نواندیشی دینی واجب است.

https://www.foreignaffairs.com/articles/tunisia/political-islam-muslim-democracy